تصویب قطعنامه جدید پارلمان اروپا علیه ایران
پارلمان اروپا یک قطعنامه جدید علیه ایران به دلیل ادعاهای حقوق بشری صادر کرد و خواستار گسترش «تحریمهای هدفمند» علیه این کشور شد. این قطعنامه بر برخورد با فعالان مدنی و معترضان تمرکز دارد.

تصویب قطعنامه جدید علیه ایران توسط پارلمان اروپا
پارلمان اروپا روز پنجشنبه با صدور یک قطعنامه جدید، بار دیگر اتهامات مرتبط با وضعیت حقوق بشر در ایران را مطرح کرد و خواستار تشدید اقدامات تنبیهی شد. این قطعنامه جدید، که همزمان با قطعنامههایی علیه ترکیه و اوگاندا تصویب شد، بر برخورد خشونتآمیز جمهوری اسلامی با «مردم خود از جمله فعالان مدنی، معترضان، زنان، اقلیتها و جوامع محلی» متمرکز است. نمایندگان پارلمان اروپا بر اساس این ادعاها، از شورا و کمیسیون اروپا درخواست کردند تا دامنه «تحریمهای هدفمند» علیه مقامات ایرانی را گسترش دهند. این اقدام نشاندهنده تداوم رویکرد سختگیرانه اتحادیه اروپا در قبال مسائل داخلی ایران است.
محورهای اصلی قطعنامه اروپایی
این قطعنامه بر چندین محور کلیدی تمرکز دارد که جملگی زیربنای تصمیمگیریهای آتی اتحادیه اروپا در قبال ایران خواهند بود:
- ادعای برخورد خشونتآمیز با معترضان و فعالان مدنی.
- تمرکز ویژه بر وضعیت زنان و اقلیتها در ایران.
- درخواست صریح برای اعمال و گسترش «تحریمهای هدفمند» توسط نهادهای اروپایی.
«در این قطعنامهها، اروپاییها مدعی شدند که ایران با «مردم خود از جمله فعالان مدنی، معترضان، زنان، اقلیتها و جوامع محلی» با خشونت برخورد میکند.»
این گزارشها و قطعنامهها معمولاً به عنوان موضعگیریهای سیاسی پارلمان نسبت به وضعیت داخلی کشورها تلقی میشوند و چارچوبی برای تصمیمگیریهای شورای اروپا در اعمال تدابیر دیپلماتیک یا اقتصادی فراهم میآورند. قطعنامههای پارلمان اروپا اگرچه الزامآور نیستند، اما تأثیر بسزایی بر شکلدهی سیاست خارجی این اتحادیه دارند.
مقایسه با سایر قطعنامهها
به طور موازی، پارلمان اروپا قطعنامههایی علیه ترکیه به دلیل اخراج هدفمند خبرنگاران خارجی و مسیحیان، و همچنین علیه اوگاندا به دلیل تقلب در انتخابات صادر کرد. این امر نشان میدهد که پارلمان اروپا در حال اعمال فشار دیپلماتیک همزمان بر چند کشور در زمینههای مغایر با اصول دموکراتیک و حقوق بشری مورد تأکید این نهاد است.
سیاست خارجی اتحادیه اروپا همواره واکنشهایی به رویدادهای حقوق بشری کشورهایی نظیر ایران را در دستور کار خود قرار میدهد. این رویکرد، یعنی استفاده از اهرمهای سیاسی و تحریمها در پاسخ به نقض حقوق شهروندی، جزئی جداییناپذیر از استراتژیهای ژئوپلیتیکی اروپا محسوب میشود.
«نمایندگان از شورا و کمیسیون اروپا خواستند که «تحریمهای هدفمند» را گستردش دهند.»
در نتیجه، تصویب این قطعنامه در پارلمان اروپا نه تنها بر روابط دیپلماتیک ایران و اروپا سایه میاندازد، بلکه میتواند بهانهای برای بررسی و اعمال محدودیتهای جدید علیه افراد و نهادهای ایرانی در آینده نزدیک باشد.


