دکتر کریستین هپی: مسئله زمان وقوع پاندمی بعدی است، نه وقوع آن
دکتر کریستین هپی و تیمش برای توسعه سیستم هشدار زودهنگام پاندمیهای آینده، برنده کمک مالی ۱۰۰ میلیون دلاری شدند.
چالشهای پیشبینی و آمادگی برای پاندمیهای آینده
دکتر کریستین هپی، استاد برجسته زیستشناسی مولکولی و ژنومیک، تأکید میکند که سؤال اصلی در مورد پاندمیهای آتی این نیست که آیا رخ خواهند داد یا خیر، بلکه زمان وقوع آنهاست. این دیدگاه در حالی مطرح میشود که تیم او اخیراً موفق به کسب یک کمک مالی ۱۰۰ میلیون دلاری شده است تا بتوانند کار حیاتی خود را برای شناسایی تهدیدات نوظهور و ایجاد یک سیستم هشدار زودهنگام جهانی برای پاندمیهای آینده گسترش دهند. این دستاورد در شرایطی به دست آمده است که بسیاری از همتایان او با کاهش شدید بودجه در حوزه سلامت جهانی مواجه هستند، امری که پتانسیل آسیبپذیری جهان در برابر تهدیدات بیولوژیکی آتی را افزایش میدهد.
کار دکتر هپی بر توسعه ابزارهایی متمرکز است که بتوانند بهسرعت عوامل بیماریزا را شناسایی کرده و امکان واکنش سریعتر را فراهم آورند، این امر مستلزم سرمایهگذاری پایدار در زیرساختهای تحقیقاتی و نظارتی، به ویژه در مناطقی مانند آفریقا که اغلب خاستگاه شیوع بیماریها هستند، میباشد. سازمان جهانی بهداشت (WHO) نیز بر اهمیت چنین تدابیری تأکید کرده و اخیراً بر سر یک توافقنامه تاریخی برای واکنشهای آینده در برابر پاندمیها به توافق رسیدهاند.
اهمیت سرمایهگذاری در سلامت جهانی
تأمین مالی پروژههای پیشگیرانه در مقابل بحرانهای بهداشت عمومی اغلب با چالشهای سیاسی و بودجهای روبرو است، زیرا پس از فروکش کردن یک بحران، توجهها و منابع به سمت اولویتهای دیگر منحرف میشود. دکتر هپی و تیمش با جذب این سرمایه قابل توجه، در حال تقویت موقعیت خود برای غلبه بر این روند هستند.
- شناسایی تهدیدات نوظهور: تمرکز اصلی بر روی توسعه فناوریهایی است که امکان تشخیص سریع پاتوژنها را فراهم سازند.
- توسعه سیستم هشدار: هدف نهایی ایجاد یک شبکه جهانی کارآمد برای ارسال هشدارهای سریع و قابل اعتماد است.
- تضاد ایجاد شده توسط کاهش بودجه: این حمایت مالی در تضاد با روند کلی کاهش بودجه متوجه بخش بهداشت جهانی قرار دارد.
- نقش آفریقا: منطقه آفریقا به عنوان یک کانون مهم برای تحقیقات پاندمی مد نظر است.
- همکاریهای بینالمللی: توافقات جدیدی مانند توافق WHO نشاندهنده افزایش درک جهانی از نیاز به همکاری استراتژیک است.
دکتر هپی اشاره میکند: «ما باید سرمایهگذاریهای پیشگیرانه را به جایک سرمایهگذاریهای واکنشی در نظر بگیریم؛ پیشگیری همیشه مقرون به صرفهتر خواهد بود.»
یکی از همکاران او معتقد است: «بدون این نوع تأمین مالی بزرگ، تلاشهای ما برای ایجاد یک سپر دفاعی در برابر تهدیدات بیولوژیکی جهانی به سرعت از بین خواهد رفت.»
پایداری در تأمین مالی تحقیقات مربوط به بیماریهای عفونی و افزایش توانمندیهای نظارتی در سطح محلی و جهانی، کلید تضمین امنیت سلامت بینالمللی در دهههای آینده خواهد بود. ادامه موفقیت پروژههایی مانند تیم دکتر هپی، بستگی به این دارد که جامعه جهانی اهمیت آمادگی مداوم را فراتر از دوره بحرانها درک کند.
