نیویورک در پی کسب حقوق قانونی برای «گربههای بقالی» محبوب
گربههای بقالی نیویورک که نقش موشگیری دارند، از نظر فنی قانونی نیستند. نمایندگان نیویورک اکنون به دنبال قانونی کردن حضور آنها هستند، هرچند اختلافاتی بر سر مسئولیتها وجود دارد.
حقوق قانونی برای گربههای نمادین بقالی نیویورک
گربههای بقالی نیویورک، عنصری جداییناپذیر و محبوب از بافت شهری این شهر هستند، درست به اندازه تاکسیهای زرد یا پیتزاهای تکبرشی. با این حال، موقعیت قانونی این گربهها که به طور سنتی وظیفه کنترل جمعیت موشها در مغازههای محلی را بر عهده دارند، نامشخص و از نظر فنی غیرقانونی است. نمایندگان منتخب در نیویورک اخیراً برای رفع این وضعیت، تلاشی برای قانونی کردن حضور این حیوانات در مغازهها آغاز کردهاند. این گربهها بیش از آنکه صرفاً حیوان خانگی باشند، بخشی از میراث فرهنگی و عملیاتی این خردهفروشیها تلقی میشوند و نقشی حیاتی در حفظ بهداشت محیطهای کاری کوچک ایفا میکنند.
این تلاش برای قانونگذاری جدید، هرچند مورد استقبال بسیاری از مدافعان حیوانات و مالکان بقالیها قرار گرفته است، اما چالشهایی نیز به همراه دارد. مهمترین محل اختلاف، تعیین مسئولیتهایی است که یک قانون جدید باید بر عهده صاحبان این گربهها بگذارد. این مذاکرات شامل ملاحظات بهداشتی، رفاه حیوانات و تعاریف قانونی نقش این موجودات در محیط کسبوکار است. هدف نهایی، تثبیت جایگاه قانونی این «نمادهای شهری» است تا از هرگونه اقدام قانونی علیه آنها جلوگیری شود و حضورشان رسماً به رسمیت شناخته شود.
اهمیت فرهنگی و عملیاتی گربههای بقالی
- گربههای بقالی به عنوان بخشی جداییناپذیر از هویت نیویورک شناخته میشوند.
- نقش سنتی آنها کنترل آفات (موشها) در محیطهای شهری متراکم است.
- نمایندگان شهر در تلاشند تا با وضع قانون، وضعیت این حیوانات را تثبیت کنند.
- اختلاف نظر اصلی پیرامون میزان تعهدات قانونی صاحبان در قبال سلامتی و نگهداری گربهها است.
«آنها بخشی از شهر هستند»؛ این عبارت بیانگر احساس عمیق جامعه نسبت به این گربهها است.
«بحث اصلی بر سر این است که چه مسئولیتهایی باید از طریق قانون جدید به مالکان محول شود.»
در نهایت، تصویب قوانین مربوط به گربههای بقالی نشاندهنده تلاشی بزرگتر برای انطباق مقررات شهری با سنتها و واقعیتهای غیررسمی زندگی روزمره در نیویورک است، با در نظر گرفتن همزمان حقوق حیوانات و نیازهای کسبوکارهای کوچک. این فرآیند میتواند الگویی برای نحوه به رسمیت شناختن عناصر فرهنگی غیررسمی در محیطهای شهری باشد.


