تأثیرات آلودگی هوا بر بدن انسان و سیستم‌های حیاتی

اثرات مخرب آلودگی هوا بر سلامت انسان

آلودگی هوا به عنوان یک تهدید جدی برای سلامت انسان شناخته می‌شود که به طور مستقیم بر ارگان‌های حیاتی بدن اثر می‌گذارد. تمرکز اصلی آسیب‌ها بر سیستم‌های قلبی عروقی، تنفسی و عصبی است. آلاینده‌های کلیدی مانند ذرات معلق PM2.5 و گاز ازن (Ozone) کیفیت زندگی را به شدت کاهش می‌دهند. مطالعات نشان می‌دهند که قرار گرفتن در معرض PM2.5 با افزایش مرگ و میر ناشی از بیماری‌های قلبی عروقی، مانند بیماری عروق کرونر، ارتباط مستقیم دارد. حتی قرارگیری کوتاه مدت در معرض این آلاینده‌ها می‌تواند منجر به افزایش بستری شدن در بیمارستان به دلیل حملات قلبی و سکته مغزی شود. علاوه بر این، قرارگیری در معرض PM2.5 خطر ابتلا به بیماری‌های تنفسی در کودکان، از جمله خس‌خس سینه و برونشیت را افزایش می‌دهد. شواهد جدید حاکی از آن است که این ذرات معلق می‌توانند خطر ابتلا به بیماری آلزایمر و سایر اختلالات شناختی را بالا ببرند، و آژانس بین‌المللی تحقیقات سرطان، PM2.5 را به عنوان یک عامل سرطان‌زا معرفی کرده است.

اهمیت سیاست‌های کاهش آلودگی و اثرات اقتصادی

کاهش سطح آلودگی هوا مستقیماً با نجات جان انسان‌ها، کاهش هزینه‌های مراقبت‌های بهداشتی و بهبود کیفیت کلی زندگی مرتبط است. با وجود شواهد قوی مبنی بر مزایای سلامتی، برخی تصمیمات سیاستی ممکن است در نظر گرفتن این مزایای مالی ناشی از بهبود سلامت را نادیده بگیرند. به عنوان مثال، مباحثی پیرامون تحلیل‌های هزینه-فایده مقررات آلودگی هوا مطرح شده است که در آن، عدم قطعیت در برآورد دقیق صرفه‌جویی مالی باعث می‌شود دولت‌ها مزایای سلامتی را در محاسبات خود لحاظ نکنند. این امر می‌تواند منجر به صدور مجوز برای احداث و بهره‌برداری از زیرساخت‌هایی شود که سطوح بالایی از آلاینده‌ها را منتشر می‌کنند.

• قرار گرفتن در معرض PM2.5 عامل خطرناک برای بیماری‌های قلبی، ریوی و سکته مغزی است.
• قانون هوای پاک در گذشته به کاهش قابل توجه آلودگی کمک کرده است، اما پیشرفت‌ها ممکن است در معرض خطر قرار گیرند.
• تعطیلی نیروگاه‌های زغال‌سنگ و نفت با کاهش زایمان زودرس در مادران مجاور مرتبط بوده است.
• هزینه‌های مادام‌العمر ناشی از زایمان زودرس می‌تواند میلیاردها دلار تخمین زده شود.
• عدم در نظر گرفتن مزایای سلامتی در ارزیابی مقررات، باعث می‌شود آلاینده‌های بیشتر تولید شوند.

“شواهد نشان می‌دهد که برآورد هزینه‌ها و مزایای مالی حاصل از تنظیم منابع آلودگی، ابزاری مهم برای درک ارزش یک مقررات است.”

“بدون در نظر گرفتن هزینه‌ها و مزایای سلامتی، ممکن است احداث و بهره‌برداری از زیرساخت‌هایی که سطوح بالایی از آلودگی هوا را منتشر می‌کنند، آسان‌تر شود.”

به طور خلاصه، کاهش آلودگی هوا یک ضرورت بهداشتی و اقتصادی است. غفلت از اثرات مضر PM2.5 و سایر آلاینده‌ها بر سیستم‌های حیاتی بدن، به ویژه سیستم عصبی و قلبی عروقی، می‌تواند هزینه‌های بلندمدت و جبران‌ناپذیری بر جامعه تحمیل کند. سیاست‌گذاری‌های محیط زیستی باید ارزش حفظ سلامت عمومی را به صورت شفاف و دقیق در محاسبات خود لحاظ کنند.