دلایل توقف پروژه تانک M1A2 SEPv4 ارتش آمریکا و ظهور M1E3

شکست پروژه تانک M1A2 SEPv4 و تولد M1E3

پروژه توسعه تانک M1A2 SEPv4 ارتش آمریکا با هدف مدرن‌سازی جامع تانک آبرامز برای افزایش قابلیت‌های رزمی، بقاپذیری و آگاهی موقعیتی تا سال ۲۰۴۰، سرانجام متوقف شد. دلیل اصلی این توقف، افزایش بی رویه وزن این نسخه تا مرز ۸۰ تن (در مقابل ۷۳ تن در SEPv3) قلمداد گردید. این افزایش جرم، مشکلات جدی در زمینه سرعت، مانورپذیری تاکتیکی، و قابلیت حمل و نقل استراتژیک تانک ایجاد می‌کرد. همچنین، تجارب به دست آمده از جنگ روسیه و اوکراین، به ویژه تأثیر مخرب پهپادهای FPV، اولویت‌های ارتش آمریکا را تغییر داد و نیاز به سامانه‌های حفاظتی یکپارچه به جای افزودن زره اضافی را برجسته ساخت.

ارتش آمریکا دریافت که تداوم رویکرد سنتی ارتقاء تکاملی (SEP) دیگر پاسخگوی چالش‌های میدان نبرد مدرن نیست. فناوری‌های مورد نظر در SEPv4 شامل دید حرارتی نسل سوم، سنسورهای پیشرفته، و مهمات XM1147 AMP بود، اما افزایش وزن، ریسک بقاپذیری را در برابر تهدیدات جدید افزایش می‌داد. این وضعیت منجر به لغو رسمی برنامه SEPv4 در سال ۲۰۲۳ و حرکت استراتژیک به سمت نسل جدید، یعنی M1E3 آبرامز شد.

• مشکل اصلی SEPv4: افزایش وزن به ۸۰ تن که مانورپذیری و قابلیت‌های لجستیکی را به شدت تحت تأثیر قرار می‌داد.
• تأثیر جنگ اوکراین: برجسته شدن اهمیت «سیستم‌های حفاظتی یکپارچه» در برابر پهپادها به جای زره سنگین و افزودشده.
• ویژگی M1E3: این تانک جدید با وجود استفاده از اجزای اصلی آبرامز، بر اساس پلتفرمی با «طراحی باز و ماژولار» بنا شده است.
• هدف M1E3: ادغام سریع‌تر فناوری‌های آینده، کاهش بار لجستیکی، و بهبود تحرک تاکتیکی و استراتژیک.
• اظهارات فرماندهان: سرلشکر گلن دین بر لزوم سامانه‌های حفاظتی طراحی‌شده از درون تأکید کرد و سرهنگ رایان هاول، هزینه-اثربخشی ناکافی SEPv4 را دلیل شکست آن دانست.

سرهنگ رایان هاول، مدیر پروژه M1E3، بیان کرد: «به‌صرفه نبودن با توجه به هزینه‌اش» علت شکست تانک M1A2 SEPv4 بود. وسایل نقلیه سنگین‌تر و کندتر در برابر حسگرها و پهپادهای FPV آسیب‌پذیرتر هستند.

یک هیئت علمی ارتش نتیجه گرفت که هیچ ارتقاء تکاملی نمی‌تواند سکوی آبرامز را برای تسلط بر میدان نبرد آینده آماده کند، که این امر توقف پروژه قبلی را توجیه می‌کند.

در نهایت، تصمیم ارتش آمریکا برای کنار گذاشتن M1A2 SEPv4 و تمرکز بر M1E3 نشان‌دهنده یک تغییر پارادایم از تمرکز بر «جرم خالص» به سمت «پدافند فعال و کاهش دید» به عنوان عوامل کلیدی بقا در جنگ‌های آینده است. M1E3 قرار است با بهره‌گیری از معماری ماژولار، انعطاف‌پذیری لازم برای به‌روزرسانی‌های آتی را فراهم آورد.