علت رشد سریع مرغهای صنعتی و نگرانیها درباره هورمون و چربی در بال و گردن
یک متخصص صنایع غذایی توضیح میدهد که رشد سریع مرغهای صنعتی به ژنتیک و تغذیه مربوط است، نه هورمون. اما چربی در نواحی چربتر مانند بال و گردن میتواند محل ذخیره آلایندههای احتمالی باشد.
بررسی باورهای رایج درباره مرغهای صنعتی و سلامت
موضوع رشد سریع مرغهای صنعتی و نگرانیهای مرتبط با مصرف بخشهایی از بدن آنها مانند بال و گردن، همواره بحثبرانگیز بوده است. برخلاف یک باور رایج و هشدارهای مکرر مبنی بر اینکه «بال و گردن مرغ محل تزریق هورمون است»، دکتر نسرین مویدنیا، متخصص علوم و صنایع غذایی، این ادعا را از منظر علمی رد میکند. او تأکید دارد که چیزی به نام «مرغ هورمونی» در صنعت طیور وجود خارجی ندارد. رشد سریع مرغها در بازه زمانی ۴۰ تا ۴۵ روزه، محصول دهها سال اصلاح نژاد ژنتیکی هدفمند و اتخاذ روشهای تغذیه علمی است. از لحاظ فیزیولوژیکی، تزریق هورمونهای رشد در پرندگان یا فاقد اثر مؤثر است یا به سرعت متابولیزه شده و کنترل دوز مؤثر آن غیرعملی است. علاوه بر این، استفاده از هورمون از نظر اقتصادی در صنعت طیور بسیار پرهزینه خواهد بود.
واکسیناسیون و مسئله چربیدوستی آلایندهها
اما دلیل اینکه انگشت اتهام همواره به سمت بال و گردن نشانه میرود، پیچیدهتر است. برخی واکسنها در نواحی گردن یا زیر بال تزریق میشوند، اما باقیمانده دارویی محسوب نشده و پس از تزریق در بدن پرنده تجزیه میشوند و خطری ندارند. منشأ اصلی نگرانیها، ماهیت چربیدوست برخی آلایندههای شیمیایی و بقایای دارویی احتمالی است. این مواد ناخواسته، در صورت ورود غیر استاندارد از طریق خوراک یا دارو، تمایل دارند که در بافتهای چربی ذخیره شوند، نه در بافتهای عضلانی کمچربتر.
- بال و گردن مرغ از چربترین نواحی بدن هستند.
- تجمع آلایندههای احتمالی در این بافتهای چربی بیشتر است.
- پوست مرغ معمولاً جدا نشده و همراه گوشت مصرف میشود.
- مصرف بال و گردن، به ویژه به صورت کبابی یا سرخشده، حجم بیشتری از چربی ذخیرهشده را وارد بدن میکند.
- این نگرانی تنها در صورتی اهمیت مییابد که مرغ در شرایط غیراستاندارد پرورش یافته باشد.
«بسیاری از آلایندههای شیمیایی و باقیماندههای دارویی احتمالی میتوانند ماهیت «چربیدوست» داشته باشند. یعنی اگر در شرایط غیراستاندارد، ترکیبات ناخواستهای از طریق خوراک یا دارو وارد بدن مرغ شوند، تمایل دارند در بافتهای چربی ذخیره شوند تا در بافتهای عضلانی کمچرب.»
توصیههایی برای مصرف آگاهانه
اگر مرغ دارای کد بهداشتی معتبر بوده و تحت نظارت دامپزشکی تولید شده باشد، نباید نگرانی جدی وجود داشته باشد. با این حال، به عنوان یک اصل احتیاطی در سلامت عمومی، توصیه میشود که از مصرف افراطی و مداوم بال و گردن، به خصوص همراه با پوست، پرهیز شود. بهترین راهکار جداسازی پوست مرغ قبل از پخت است. نکته کلیدی این است که مشکل نه از گوشت این نواحی به طور ذاتی، بلکه از چربی و پوست آنها ناشی میشود. رفتار آگاهانه در انتخاب و مصرف محصولات غذایی همواره سالمترین انتخاب است و نیازی به حذف کامل این بخشها از سفره به دلیل ترس بیاساس نیست.
«نه لازم است با ترس بیپایه غذا را از سفره حذف کنیم و نه با بیخیالی از کنار جزئیات بگذریم.»



