پیشبینی فیاض زاهد از نتایج مذاکرات ایران و آمریکا و موضعگیری در بحث موشکی
فیاض زاهد، فعال سیاسی اصلاحطلب، پیشبینی میکند که ایران اورانیوم مازاد را تحویل داده و غنیسازی را برای مدتی فریز خواهد کرد. او بر لزوم مذاکره صریح و عدم عقبنشینی در مسئله موشکی تأکید دارد.
ارزیابی مذاکرات هستهای ایران و آمریکا و الزامات تصمیمگیری
فیاض زاهد، فعال سیاسی اصلاحطلب، در مصاحبهای با خبرآنلاین، آغاز مذاکرات مستقیم با آمریکا را یکی از مهمترین و بهترین تصمیمات رئیسجمهور دانست و اظهار داشت که این گفتگوها باید خیلی زودتر آغاز میشد تا از تحولات ناگوار منطقهای جلوگیری شود. او معتقد است که نتیجه این مذاکرات هر چه باشد، ایران باید تصمیمات صریحی اتخاذ کند. زاهد پیشبینی میکند که در چارچوب این مذاکرات، جمهوری اسلامی اورانیوم مازاد را تحویل کشور ثالث داده و برنامه غنیسازی خود را برای مدتی طولانی «فریز» خواهد کرد، زیرا بدون این گامها، مذاکره بیفایده است.
وی همچنین به سرمایه اجتماعی آقای پزشکیان اشاره کرد و بیان نمود که ترمیم این سرمایه صرفاً با تصمیم مذاکره حاصل نمیشود، بلکه نتایج مذاکرات ارزیابی خواهد شد. زاهد بر ضرورت حضور عراقچی با اختیارات کامل و ابتکارات متمایز در میز مذاکره تأکید کرد و هشدار داد که در صورت شکست گفتگوها، سطح تنش افزایش یافته و ممکن است منجر به حملات محدود آمریکا به مناطق حساس یا تشدید محاصره دریایی و اعتراضات اقتصادی شود. او راه نجات کشور را در «تدبیر و خردورزی» و استفاده از روشهای کمهزینهتر دانست.
موضعگیری درباره امتیازات و خط قرمزها
در مورد امتیازات و دریافتها، زاهد تأکید میکند که در مورد مسئله موشکی، ایران نباید عقبنشینی کند و این حوزه در ساختار سیاسی ایران خط قرمز محسوب میشود. او معتقد است ایران میتواند در حوزههای دیگری مانند روابط دوجانبه، موضوع اسرائیل یا طرح آبراهام مذاکره کند و همچنین میتواند تضمین امنیتی برای عدم حمله نظامی آمریکا دریافت نماید و در مقابل، تضمین دهد که به اسرائیل حمله نخواهد کرد. او پیشنهاد قبلی خود را یادآوری میکند: «هستهای را بدهید، موشکی را بگیرید.» با این حال، وی مذاکره بر سر برد موشکهای مشخص (مانند ۴۰۰ یا ۵۰۰ کیلومتر) را غیرقابل قبول میداند، هرچند ممکن است ایران در مورد افزایش برد یا سطح تولید موشکها در چارچوب مشخصی انعطاف نشان دهد. او لازمه این ابتکار را استفاده از نفوذ کشورهایی نظیر اروپا، اعراب، ترکیه و عراق میداند که خواهان جنگ نیستند.
«بهتر است که تن به اولی دهیم [پذیرش تعهدات الزامآور] و عدول از شعارهایی که تا حالا دادهایم و حفظ ایران و پرهیز از تنشهای توأم با جنگ (که میتواند منجر به خیزشهای داخلی، جنگ داخلی و تجزیه بشود).»
مانعتراشی تندروها
زاهد بزرگترین دشمنان مذاکرات را تندروهای اسرائیلی، جمهوریخواهان افراطی آمریکایی و تندروهای داخلی برمیشمارد. او بیان میکند که تندروهای داخلی توسط ساختار سیاسی «بهصورت بادکنکی و رانتی بزرگ شدهاند»، اما قدرت نفوذ محدودی دارند. وی معتقد است: «جمهوری اسلامی و حاکمیت اگر به یک تصمیمی برسد، تندروهای شبهپایداری و اینجور عناصر که عناصر سیاسی دوپینگی هستند را میتوان مثل بادکنک با یک سوزن راحت بادشان را خالی کرد و خیلی مؤثر نخواهند بود.» این موضع نشاندهنده امیدواری او به قابلیت ساختار حاکم برای مدیریت و خنثیسازی مخالفان داخلی در مسیر یک تصمیم کلان سیاسی است.
