«لا حول و لا قوة الا بالله»؛ ذکری شریف برای درمان ۹۹ درد

ذکر الهی «لا حول و لا قوة الا بالله» و اثرات آن

ذکر شریف «لا حول و لا قوة الا باللّه‏» یکی از مهم‌ترین و تأثیرگذارترین اذکاری است که در فرهنگ اسلامی بر آن تأکید شده است. پیامبر اکرم (ص) این جمله را به عنوان شفابخش ۹۹ درد معرفی کرده‌اند که ساده‌ترین اثر آن، زدودن اندوه از دل انسان است. این عبارت کوتاه، حاوی مضمونی عمیق از توکل و اقرار به بی‌قدرتی مطلق انسان در برابر قدرت لایزال الهی است. در مکتب اهل‌بیت (ع)، این ذکر و دعاهای همراه آن به عنوان نسخه‌ای الهی برای شفا، آرامش و رهایی از بند بیماری‌های جسم و جان تلقی می‌شود.

بر اساس روایات، بیان این جمله یعنی پذیرش این حقیقت که هیچ جنبش و نیرویی جز به واسطه قدرت خداوند وجود ندارد. این تذکر، انسان را از اتکای کاذب به اسباب مادی دور ساخته و او را متصل به منبع حقیقی قدرت می‌کند، امری که ریشه بسیاری از اضطراب‌ها و ناامیدی‌ها را از بین می‌برد.

روایات معتبر درباره اثرات ذکر

• شفای ۹۹ درد: پیامبر خدا (ص) فرمودند: «جمله «لا حول و لا قوة الا باللّه‏» ۹۹ درد را شفا می‏‌دهد که ساده‏‌ترین آن‌ها اندوه است.»
• رهایی از بیماری: امام علی (ع) نقل می‌کنند که پس از خواندن این ذکر و دعایی خاص، از بستر بیماری برخاستند، گویی که از بندی رَسته باشند.
• دعا هنگام عیادت: در روایتی دیگر، پیامبر (ص) به مرد انصاری بیمار توصیه فرمودند که «از خداوند بزرگ، پروردگار عرش بزرگ، مسئلت می‏‌کنم و از خداوند بزرگ سلامتی می‏‌خواهم» را سه بار بخواند، که پس از آن شفا یافت.
• تأسی به اهل‌بیت (ع): امام صادق (ع) هنگام بیماری، دعایی توأم با این ذکر را می‌خواندند که اعتراف به یگانگی خداوند در گشایش سختی‌ها بود.

«جمله «لا حول و لا قوة الا باللّه‏» ۹۹ درد را شفا می‏‌دهد که ساده‏‌ترین آن‌ها اندوه است.»

امام علی (ع) درباره تجربه‌اش فرمودند: «من، این دعا... را خواندم و پس از آن دعا، از بستر بیماری برخاشتم، گویا که از بندی رَسته باشم.»

این ذکر، نه تنها تسکینی برای دردهای جسمانی، بلکه مرهمی قوی برای دل‌های اندوه‌زده و مضطرب است. تکرار مستمر آن، انسان را در مسیر ایمان حقیقی و توکل کامل قرار داده و او را از وابستگی‌های فانی رها می‌سازد.