آتنه فقیه نصیری در ۲۳ سالگی در فیلم «دو نفر و نصفی» در کنار علیرضا خمسه و فرامرز قریبیان
انتشار تصاویری از آتنه فقیه نصیری در ۲۳ سالگی در فیلم «دو نفر و نصفی» محصول سال ۱۳۷۰ به کارگردانی یدالله صمدی در کنار علیرضا خمسه و فرامرز قریبیان.
نگاهی به فیلم «دو نفر و نصفی» و آتنه فقیه نصیری
چندی پیش تصاویری از آتنه فقیه نصیری در بیست و سه سالگی، مربوط به دومین تجربه سینمایی او، یعنی فیلم «دو نفر و نصفی» محصول سال ۱۳۷۰، منتشر شد. این فیلم به کارگردانی یدالله صمدی، یک کمدی اجتماعی محسوب میشود که در آن بازیگرانی چون علیرضا خمسه و فرامرز قریبیان نیز حضور داشتند. علیرضا خمسه با بازی در این اثر در سال ۱۳۷۰، نامزد دریافت سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش دوم مرد در بخش مسابقه سینمای ایران شد. این فیلم با الهام از داستان «سه مرد و یک سبد» اثر کولین سِرو ساخته شده است و توانست جایگاه خود را در سینمای کمدی دهه هفتاد ایران به دست آورد.
ماجرای کالسکه و نجات دختربچه
خلاصه داستان فیلم بر محوریت یک رویداد غیرمنتظره شکل میگیرد. داستان با ورود یک زن جوان (با بازی فقیه نصیری) آغاز میشود که دختر ۱۱ ماههاش، پریسا، را به پارک میبرد. در یک لحظه، کالسکه در سراشیبی پارک شروع به حرکت میکند و زن در تعقیب آن میدود اما در نهایت دخترک را گم میکند. کالسکه سرانجام جلوی خانه دو پسرعمو، خسرو (فرامرز قریبیان، راننده) و علیرضا (علیرضا خمسه، عکاس دورهگرد و دلقک)، متوقف میشود. این دو مرد مجرد، در چالش نگهداری از پریسا قرار میگیرند، زیرا هیچکس حاضر به پذیرش مسئولیت او نیست. وظیفه مراقبت از نوزاد، زندگی دو مرد مجرد را کاملاً دگرگون میکند و آنها به تدریج به دختر کوچک علاقهمند میشوند.
- فیلم «دو نفر و نصفی» به کارگردانی یدالله صمدی محصول سال ۱۳۷۰ است.
- این اثر یک کمدی اجتماعی با الهام از یک اثر خارجی ساخته شده است.
- کاراکترهای اصلی مرد، خسرو و علیرضا، پسرعموهایی هستند که ناخواسته مسئولیت مراقبت از نوزادی به نام پریسا را بر عهده میگیرند.
- آتنه فقیه نصیری در زمان بازی در این فیلم تنها ۲۳ سال داشت.
- علیرضا خمسه به خاطر بازی در این فیلم نامزد بهترین بازیگر نقش دوم مرد شد.
«پسرعموها سعی میکنند پریسا را به دیگران بسپارند و از دست او خلاص شوند، اما کسی حاضر نمیشود از او نگهداری کند.»
«حضور پریسا زندگی این دو مرد مجرد را بهکلی تغییر میدهد…»
این پروژه سینمایی نمونهای از تلاشهای اولیه بازیگرانی چون آتنه فقیه نصیری در سینمای ایران است که در بستری کمدی، مسائل روابط اجتماعی و مسئولیتپذیری را به تصویر کشیده است. فیلم با وجود ماهیت سرگرمکنندهاش، نقاط عطف احساسی و تغییر در سبک زندگی دو شخصیت اصلی را برجسته میسازد.



