ویژگیهای مذاکرهکننده خوب از منظر احمد زیدآبادی
احمد زیدآبادی ویژگیهای مذاکرهکننده موفق را شامل درک منافع بلندمدت کشور، فهم استراتژیک قوا، و عدم تحریکپذیری دانست و اظهار داشت که چنین فردی در میان مقامهای کنونی دیده نمیشود.
نگاهی به ویژگیهای مذاکرهکننده موفق از دیدگاه زیدآبادی
احمد زیدآبادی، تحلیلگر سیاسی، در یادداشتی با عنوان «مذاکرهکنندهٔ خوب»، معیارهای لازم برای یک مذاکرهکننده موفق را تشریح کرده است. او تاکید میکند که یک مذاکرهکننده ماهر باید دارای درک روشنی از منافع بلندمدت کشور و فهم استراتژیک از توازن قوا باشد. این فرد نباید به سادگی تحریک شود یا انرژی خود را صرف موضوعات حاشیهای، ظاهری و تبلیغاتی کند. تسلط بر آسیبپذیریها و تناقضات هر دو جبهه برای استفاده ابزاری از آنها در اقناع طرف مقابل ضروری است. همچنین، شجاعت نباید در تهدید و لحن خشن خلاصه شود و فرد نباید از دادن امتیاز برای کسب امتیاز واهمه داشته باشد.
زیدآبادی معتقد است که این ویژگیهای ایدهآل در میان دیپلماتها و مقامهای فعلی به ندرت یافت میشود. وی چهار دسته از افراد موجود را توصیف میکند که فاقد این صلاحیتها هستند:
- کسانی که اطلاعاتی دارند اما به صورت هیجانزده و واکنشی عمل میکنند.
- افرادی که ظاهراً آرام و خونسرد به نظر میرسند، اما این خونسردی ناشی از جهالت نسبت به حجم تهدید است.
- کسانی که از اندازه واقعی تهدید آگاهند، ولی اولویت اصلی آنها حفظ موقعیت شخصی خودشان است.
- در نهایت، نتیجهگیری میشود که ملت و مملکت در عرصههای دیپلماسی «یاور و نمایندهٔ قابلی» ندارد.
خصوصیات کلیدی مذاکرهکننده مطلوب
- داشتن دیدگاه بلندمدت نسبت به منافع ملی.
- عدم واکنشپذیری در برابر تحریکات دیپلماتیک طرف مقابل.
- تسلط بر نقاط ضعف و قوت طرفین درگیر در مذاکرات.
- استفاده از شجاعت واقعی به جای زبان تهدید و درشتی.
- درک متقابل امتیازدهی برای کسب منافع بزرگتر.
«کسی میتواند مذاکرهکنندهٔ خوب و مناسبی باشد که دارای درک روشنی از منافع بلندمدت کشور و فهمی استراتژیک از توازن قوا باشد.»
«کسانی هستند که آرام و خونسرد به نظر میرسند، اما خونسردیشان از سر جهالت نسبت به حجم تهدید است!»
این تحلیل نشان میدهد که در دیدگاه زیدآبادی، موفقیت در عرصههای حساس نیازمند ترکیبی نادر از دانش استراتژیک، تعادل رفتاری، و تعهد واقعی به منافع ملی است، که فقدان آن میتواند نتیجه مذاکرات را تحتالشعاع قرار دهد. او نگرانی عمیقی نسبت به کیفیت نمایندگان در صحنه بینالمللی ابراز میکند.
