نماینده مجلس: عقبنشینی دشمن به دلیل هزینه سنگین حملهاش و مواضع مسئولین و رهبری بود
عضو کمیسیون امور داخلی مجلس اظهار کرد که عقبنشینی دشمن از حمله به دلیل مواضع قاطع مسئولین و رهبر انقلاب مبنی بر پاسخ منطقهای در صورت وقوع جنگ بوده است. او مذاکره را بیتأثیر دانست.

دلایل عقبنشینی دشمن از تهدید نظامی علیه ایران
علی اصغر نخعی راد، عضو کمیسیون امور داخلی کشور، تأکید کرد که عقبنشینی دشمن از اقدام نظامی علیه ایران ناشی از درک هزینه سنگین این حمله بوده است. وی این تغییر محاسبات را نتیجه مستقیم مواضع قاطع مسئولین کشور و در رأس آنها رهبر انقلاب دانست که اعلام شد در صورت بروز جنگ، پاسخ ایران «پاسخ منطقهای» خواهد بود. این بدان معناست که در صورت حمله آمریکا، تمامی منافع آن در منطقه، از جمله پایگاهها و کشورهایی که به آمریکا کمک میکنند، هدف قرار خواهند گرفت و به آتش کشیده خواهند شد.
این نماینده مجلس معتقد است که مذاکره تأثیر چندانی در تصمیمگیری آمریکا ندارد؛ واشنگتن بیشتر بر اساس ارزیابی میزان تلفات و خسارات سنگین احتمالی که از ایران متحمل میشود، عمل میکند. اگر آمریکا احساس کند که پاسخ ایران به حملهاش هزینهزا و ویرانگر خواهد بود، از انجام آن دست میکشد. او همچنین با اشاره به تجربه تاریخی، مذاکره در حین جنگ را فریب دشمن برای سرگرمسازی طرف مقابل دانست.
نقش بازدارندگی در محاسبات استراتژیک
به گفته نخعی راد، موضع بازدارندگی مسئولان ایران در جلوگیری از حمله آمریکا نقش مؤثرتری داشته است تا مذاکرات. دشمن در محاسبات خود بررسی میکند که آیا ایران واقعاً آمادگی اجرای تهدیدهای خود را دارد یا خیر.
- اگر اطمینان یا احتمال قوی وجود داشته باشد که ایران سخنان خود را به عمل تبدیل میکند، دشمن از حمله صرف نظر میکند.
- مذاکره میتواند نقش منفی ایفا کرده و مواضع قاطع را خنثی سازد.
“اگر احساس کند که پاسخ کشور برای او هزینه زا است، یعنی از آنان تلفات میگیرد و خسارات سنگین به آنان وارد میکند، از این عملیات دست بر میدارد.”
نقش کشورهای منطقهای
کشورهای منطقه نیز به دلیل تهدید ناشی از درگیری احتمالی میان ایران و آمریکا، نقش فعالی در کاهش تنش ایفا میکنند. آنها دریافتهاند که در صورت وقوع جنگ، منافع خودشان نیز در معرض خطر قرار خواهد گرفت و ممکن است ترکشهای این درگیری به آنها نیز اصابت کند، لذا تلاش میکنند تا از وقوع این درگیری جلوگیری کنند.
“همه منافع آمریکا در منطقه اعم از کشورهایی که کمکش میکنند و پایگاه به آن میدهند، همه را ما به آتش میکشیم.”
در مجموع، تحلیل این نماینده مجلس بر این است که قدرت بازدارندگی ناشی از توان پاسخگویی قاطع منطقهای عامل اصلی منصرف شدن دشمن از حمله بوده است، نه مسیرهای دیپلماتیک.

