تغذیه مناسب برای پیشگیری از آلزایمر
بیش از سهچهارم مردم جهان به میزان کافی امگا-۳ مصرف نمیکنند؛ اسیدهای چرب EPA و DHA نقش حیاتی در سلامت، بهویژه پیشگیری از زوال شناختی و آلزایمر دارند.
نقش حیاتی امگا-۳ در پیشگیری از آلزایمر
یافتههای اخیر مطالعات نشان میدهد که بخش بزرگی از جمعیت جهان، یعنی بیش از ۷۶ درصد، با کمبود اسیدهای چرب ضروری امگا-۳، بهویژه EPA و DHA، مواجه هستند. این کمبود به عنوان یک نگرانی جدی برای سلامت عمومی جهانی تلقی میشود. نقش اسیدهای چرب غیراشباع زنجیره بلند در حفظ سلامت بسیار حیاتی است، اما تأمین میزان توصیهشده این مواد تنها از طریق رژیم غذایی دشوار بوده و نیاز به منابع پایدار یا مکملها را ضروری میسازد. تأمین کافی امگا-۳ در تمامی مراحل زندگی اهمیت دارد.
کمبود امگا-۳ میتواند پیامدهای منفی گستردهای بر سلامت داشته باشد. در دوران بارداری، مصرف کافی این اسیدها میتواند خطر زایمان زودرس را کاهش داده و به رشد بینایی و شناختی نوزادان کمک کند. در طول عمر، سطوح بهینه امگا-۳ با بهبود سلامت قلب و سیستم ایمنی مرتبط است و همچنین نقش مهمی در کاهش ریسک بیماریهایی نظیر افسردگی و زوال شناختی مرتبط با سن، از جمله آلزایمر، ایفا میکند.
میزان توصیهشده و منابع امگا-۳
میزان توصیهشده روزانه برای بزرگسالان، ۲۵۰ میلیگرم از ترکیب EPA و DHA است. برای زنان باردار، نیاز به ۱۰۰ تا ۲۰۰ میلیگرم DHA اضافی وجود دارد. منابع اصلی تأمین این مواد مغذی شامل ماهیهای چرب مانند سالمون و خالمخالی است. با این حال، برای بسیاری از افراد، بهویژه کسانی که مصرف ماهی کمی دارند، استفاده از مکملها برای رسیدن به سطح مطلوب ضروری است.
“سطوح بالاتر امگا-۳ با کاهش خطر افسردگی و زوال شناختی مرتبط با سن، از جمله آلزایمر، ارتباط دارد.”
“دستیابی به میزان توصیهشده فقط از طریق رژیمغذایی دشوار است؛ بنابراین نیاز به منابع پایدار و در دسترس EPA و DHA وجود دارد.”
- تأمین کافی امگا-۳ در هر مرحله از زندگی برای سلامت کلی ضروری است.
- کمبود امگا-۳ یک مشکل بهداشتی رایج در سطح جهانی محسوب میشود.
- این اسیدهای چرب به تقویت سلامت قلب کمک میکنند.
- مکملها اغلب برای رسیدن به دوز توصیهشده لازم هستند.
- کاهش خطر آلزایمر از طریق مصرف کافی امگا-۳ اثبات شده است.
تمرکز بر اصلاح رژیم غذایی و استفاده هوشمندانه از مکملها میتواند گامی موثر در جهت بهبود سلامت شناختی و پیشگیری از بیماریهایی مانند آلزایمر باشد. توجه به این کمبود تغذیهای فراگیر برای حفظ کیفیت زندگی در سنین بالاتر بسیار حیاتی است.
