دیدگاه روزنامه اصولگرا درباره مذاکرات غیرمستقیم و موضع‌گیری‌ها

ارزیابی روزنامه اصولگرا از روند مذاکرات غیرمستقیم

موضوع مذاکرات با طرف‌های خارجی، به‌ویژه ایالات متحده آمریکا، همواره یکی از مهم‌ترین و بحث‌برانگیزترین مسائل در عرصه دیپلماسی ایران بوده است. اخیراً، روزنامه‌های اصولگرا به تحلیل و نقد برخی واکنش‌های داخلی پرداخته‌اند؛ واکنش‌هایی که خواستار اتمام سریع مذاکرات هستند و تمام مسئولیت وضعیت موجود را متوجه دولت می‌دانند. این رویکرد، آن‌گونه که در تحلیل‌ها آمده، از درک ماهیت پیچیده و ریشه‌دار دشمنی‌ها طفره می‌رود. برای مثال، انتقاداتی مانند اینکه چرا مذاکرات باید به صورت «غیرمستقیم» انجام شود، اغلب از سوی کسانی مطرح می‌شود که سابقه تاریخی و عمق اختلافات را نادیده می‌گیرند. موضع اصولگرایان این است که مذاکرات غیرمستقیم یک «سنت انسانی» است؛ همان‌گونه که در اختلافات خانوادگی، طرفین میانجی را واسطه می‌کنند و مستقیماً با هم سخن نمی‌گویند.

ماهیت خصومت و پیچیدگی مذاکرات

تحلیل محتوای ارائه شده تأکید دارد که دشمنی طرف مقابل، به ویژه آمریکا، فراتر از یک نزاع ساده محلی است. این دشمنی، که با تحریم‌های اقتصادی گسترده و حتی دخالت‌های آشکار در مسائل داخلی ایران همراه بوده، ماهیتی ایدئولوژیک دارد. وقتی طرف مقابل سابقه اقدامات خصمانه مانند حمله، تحمیل خسارات سنگین مادی و انسانی و تشویق به اغتشاشات اخیر را دارد، نمی‌توان انتظار داشت که با یک «کلمه» طرف ایرانی، تمامی مشکلات حل شود؛ زیرا این کوتاهی در واقع به معنای «تسلیم» است. اشاره شده است که حتی اظهارات مقامات آمریکایی مبنی بر عدم امکان گفت‌وگوی مستقیم با رهبر عالی ایران، می‌تواند یک بهانه باشد، در حالی که سابقه مکاتبات قبلی نشان می‌دهد که قطع ارتباط توسط خود آنها آغاز شده است.

• انتقاد از عجله داخلی: برخی افراد داخلی خواستار پایان سریع مذاکرات هستند، در حالی که پیچیدگی موضوع نیازمند زمان و احتیاط است و این عجله نادیده گرفتن واقعیت‌های موجود است.
• ضرورت مذاکره غیرمستقیم: مذاکره غیرمستقیم به عنوان یک راهکار سنتی و انسانی در اختلافات عمیق معرفی شده و مسخره کردن آن نشان از عدم درک فرآیندهای دیپلماتیک پیچیده دارد.
• دلایل حضور در میز مذاکره: ایران با وجود بدعهدی‌های طرف مقابل، در میز مذاکره حاضر می‌شود تا دو هدف اصلی را دنبال کند: مقابله با پروپاگاندای دشمن که ایران را «جنگ‌طلب» معرفی می‌کند و نشان دادن مؤلفه‌های قدرت ایران و قاطعیت کشور در رویارویی با گزینه‌های مختلف.
• پیش‌بینی‌ناپذیری نتایج: به دلیل ماهیت غیرقابل پیش‌بینی علوم سیاسی و نقش متغیرهای متعدد، قطعیتی در دستیابی به نتایج مطلوب مانند رفع تحریم‌ها وجود ندارد.
• تلاش در مسیر جهاد: در نهایت، تأکید می‌شود که تحقق آرمان‌ها نیازمند تلاشی مستمر است و نباید انتظار معجزه داشت.

“اینکه طرف مقابل به کلمه‌ی دیگری قانع نیست، به این معنی است که خواهان تسلیم ما است.”

“عده‌ای می‌گویند چرا «مذاکرات غیرمستقیم»؟ و آن را مسخره‌بازی می‌دانند. این یک سنت انسانی است.”

در نهایت، هرچند فضای مذاکرات با کمترین امید همراه است، اما حضور فعال در این عرصه یک ضرورت راهبردی برای مدیریت افکار عمومی داخلی و نمایش اقتدار باقی می‌ماند. این روند به صورت قطعی قابل پیش‌بینی نیست و نیازمند تدبیر و تلاش مستمر در مسیر ملی است.