تحلیل علی مطهری از مذاکرات ایران و آمریکا و دلایل سوق یافتن آمریکا به مذاکره
علی مطهری مذاکرات غیرمستقیم ایران و آمریکا را با احتیاط تحلیل کرده و معتقد است آمادگی دفاعی ایران، آمریکا را به میز مذاکره بازگرداند. او کاهش تحریمها و تقویت انسجام ملی را از نتایج احتمالی دانست.
تحلیل علی مطهری بر مذاکرات ایران و آمریکا
علی مطهری، فعال سیاسی، در تحلیلی بر مذاکرات غیرمستقیم اخیر میان ایران و آمریکا، بر لزوم حفظ اعتماد حداقلی و نگاه احتیاطآمیز به این روند تأکید کرده است. او معتقد است جمهوری اسلامی ایران با ورود مجدد به تعامل با طرف آمریکایی، در راستای تأمین منافع ملی و ابطال عملیاتهای رسانهای طرف مقابل مبنی بر غیرقابل مذاکره بودن ایران عمل کرده است. ایران همواره با اصل مذاکره بر مبنای اصول اسلامی مخالف نبوده، اما در سطح راهبردی، اعتماد کمی به آمریکا وجود دارد و مذاکرات بیشتر برای اتمام حجت در برابر افکار عمومی داخلی و جهانی دنبال میشود. این مذاکرات ممکن است به نتیجه برسد یا نرسد؛ در صورت موفقیت، احتمال کاهش بخشی از تحریمها وجود دارد و در صورت عدم موفقیت یا تشدید تنش، میتواند به تقویت انسجام و وحدت ملی منجر شود، زیرا افکار عمومی شاهد خواهد بود که ایران مسیر گفتوگو را برگزیده است.
مهمترین بخش تحلیل مطهری مربوط به تغییر رویکرد آمریکا است. او این نکته را یک موفقیت برای ایران ارزیابی میکند که آمریکا، برخلاف تداوم تأکید ترامپ بر مسائل فراتر از هستهای، اکنون صرفاً در چارچوب موضوع هستهای حاضر به گفتوگو شده است. این تغییر رفتار پس از طی مراحل مختلف فشار از جمله تهدید لفظی، تحریمهای شدید اقتصادی و تهدید نظامی رخ داده است. هنگامی که آمریکا مشاهده کرد ملت ایران تسلیم نمیشود و جنگ نیز راهحل آسانی نخواهد بود، مجبور به بازگشت به میز مذاکره شد.
- مذاکرات ایران و آمریکا با محوریت تأمین منافع اساسی ملت دنبال میشود.
- اعتماد استراتژیک به آمریکا وجود ندارد و مذاکره ابزاری برای شفافسازی مواضع است.
- درگیری قبلی، پس از آنکه مردم دیدند ایران در حال گفتوگو بوده، به تقویت انسجام ملی انجامید.
- تمرکز مذاکرات کنونی صرفاً بر موضوع هستهای، نمادی از موفقیت تاکتیکی ایران است.
- آمادگی ایران برای دفاع کلیدیترین عاملی بود که آمریکا را وادار به بازگشت به مذاکره کرد.
مطهری اشاره میکند: «اگر ملت و نیروهای مسلح ایران آمادگی لازم را نداشتند و از تحرکات نظامی آمریکا در نزدیکی آبهای ایران هراس نشان میدادند، احتمال اقدام نظامی بیشتر بود اما درک آمادگی ایران برای دفاع، آمریکا را به سمت مذاکره سوق داد.»
وی همچنین بیان میکند: «جمهوری اسلامی ضمن آنکه اعتماد کامل به آمریکا ندارد، هیچگاه میز مذاکره را ترک نمیکند.»
در نهایت، نتیجه این روند مذاکراتی مورد توجه است، اما پیششرطهای اولیه نشان میدهد که قدرت بازدارندگی و ایستادگی ملت ایران، موازنه قدرت را به گونهای تغییر داده که طرف مقابل را مجبور به تعامل دیپلماتیک در چارچوبی محدودتر کرده است. این امر نشاندهنده اهمیت اراده ملی در معادلات بینالمللی است.
