خداشناسی کودکان: چرا دعاهای ما همیشه برآورده نمی‌شود؟

حکمت عدم اجابت فوری دعاها برای کودکان

این متن به بررسی پرسش مهم و رایج کودکان می‌پردازد: “چرا خدا گاهی دعاهای ما را دقیقاً آن‌طور که می‌خواهیم، اجابت نمی‌کند؟”. در آغاز، بر این نکته تأکید می‌شود که خداوند مهربان ما را به دعا کردن دعوت کرده و در قرآن فرموده است که نزدیک است و به ندای کسی که او را صدا می‌زند پاسخ می‌دهد. این فراخوان خود نشان‌دهنده میل خداوند به شنیدن صدای بندگان است. اما سؤال کلیدی اینجاست که اگر خداوند هر دعایی را فوراً و دقیقاً مطابق با خواسته ما برآورده کند، چه اتفاقی رخ خواهد داد؟ این امر می‌تواند منجر به تعارضات بزرگی شود، همان‌طور که در مثال‌های ارائه شده آمده است؛ یک کشاورز باران می‌خواهد، اما مسافر برای نرسیدن باران دعا می‌کند. این نشان می‌دهد که خواسته‌های ما ممکن است با خواسته‌های دیگران و مصلحت کلی در تضاد باشد و خداوند باید بین این دعاها داوری کند.

نکات کلیدی در مورد پاسخ خداوند به دعاها:

• تضاد در خواسته‌ها: برخی دعاها ذاتاً با یکدیگر در تضاد هستند و تنها یکی می‌تواند محقق شود.
• عدم آگاهی ما از مصلحت: ما اغلب چیزی را می‌خواهیم که فکر می‌کنیم خوب است، در حالی که خداوند می‌داند آن خواسته برای ما مضر است. مثال کودکانی که شیرینی زیاد می‌خواهند، اما پرخوردن آن باعث بیماری می‌شود، این مفهوم را توضیح می‌دهد.
• زمان‌بندی خداوند: ما عجول هستیم، اما خداوند بهترین زمان را برای اجابت می‌داند. گاهی تأخیر در اجابت به معنای فراهم آوردن چیزی بهتر از آنچه خواسته شده است، می‌باشد.

«گاهی ما چیزی را می‌خواهیم که فکر می‌کنیم خیلی خوب است، اما خدا می‌داند که برای ما خوب نیست.»

«دعا یعنی حرف زدن با خدا، مثل حرف زدن با یک دوست خیلی مهربان.»

دعا کردن خود یک پاداش بزرگ است؛ زیرا ارتباط ما با خداوند را برقرار می‌سازد و به دل آرامش می‌بخشد. حتی اگر دعا دقیقاً برآورده نشود، سه نتیجه مثبت قطعی وجود دارد: یا به خواسته‌مان می‌رسیم، یا خدا بهترش را می‌دهد، یا برایمان ثواب نوشته می‌شود. بنابراین، نباید هرگز از دعا کردن ناامید شد، زیرا دعا همیشه به نفع ماست، چرا که خداوند همواره مهربان‌تر از درک ماست.