هنر امیدبخش، روایتگر زخمها و آینهدار جامعه از دید رئیس سازمان سینمایی
رئیس سازمان سینمایی بیان کرد که سینمای ایران همواره آینهدار معضلات جامعه بوده و ذات هنر امیدبخشی است؛ هنر میتواند زخمها را روایت کند و پیوند اجتماعی فراهم سازد.
هنر، آینهدار جامعه و منشأ امید ایرانیان
رائد فریدزاده، رئیس سازمان سینمایی، در حاشیه مراسم اختتامیه چهلوچهارمین جشنواره ملی فیلم فجر تأکید کرد که ذات هنر، امیدبخشی است. وی اظهار داشت که سینمای ایران همواره تلاش کرده است تا به عنوان آینهای تمامنما از معضلات جامعه عمل کند، اما در عین حال، نقش بنیادین آن انتقال امید به جامعه است. حتی هنگامی که هنرمند به بازتاب واقعیتهای تلخ میپردازد، هدف از این بازتاب، فراهم آوردن زمینه وحدت و پیوند اجتماعی است. این موضوع نشان میدهد که هنر، به ویژه سینما، یک کارکرد هویتی برای ایرانیان در سطح بینالملل دارد و از نخستین مؤلفههای شناخته شده فرهنگی در جهان است.
فریدزاده به قدمت جشنواره فیلم فجر و شکلگیری یک چرخه آموزشی منسجم در سینمای ایران اشاره کرد که شامل انجمن سینمای جوانان و آموزشگاههای مختلف است. این چرخه تولید، اکران و جذب استعداد را به هم متصل میکند. حضور ۱۳ فیلماولی و در مجموع ۲۱ فیلم از کارگردانان جوان در این دوره، گواهی بر ظرفیت پایانناپذیر سینمای کشور است که باید به طور مستمر مورد توجه قرار گیرد.
- سینمای ایران بیش از بسیاری از نقاط جهان، بازتابدهنده مؤلفههای فرهنگی است.
- پیوند عمیق شعر با سینمای ایران، این هنر را به شناسنامه فرهنگی کشور تبدیل کرده است.
- رسالت اصلی هنرمندان ایرانی، روایت زخمها با حفظ و زندهنگاه داشتن امید است.
- جشنواره فیلم فجر به عنوان عرصه کشف و معرفی استعدادهای جوان عمل میکند.
- قدردانی از اصحاب رسانه به دلیل پوشش گسترده ۱۱ روزه جشنواره.
«ذات هنر امیدبخشی است؛ حتی اگر واقعیتها تلخ باشند، هنرمند با بازتاب آنها میکوشد زمینه وحدت و پیوند اجتماعی را فراهم کند؛ هنر میتواند زخمها را روایت کند و در عین حال امید را زنده نگه دارد.»
«اگر بهعنوان یک ایرانی در هر نقطهای از جهان حضور یابید، سینمای ایران یکی از نخستین مؤلفههایی است که شناخته میشود. از همین رو، کارکرد هویتی سینمای ایران همواره وفاقآفرین بوده است.»
در مجموع، سخنان رئیس سازمان سینمایی بر نقش دوگانه و حیاتی سینما در آینهداری جامعه و تولید امید تأکید دارد. این هنر نه تنها مشکلات را نمایان میسازد، بلکه با نگاهی رو به جلو، زمینهساز انسجام اجتماعی است و جایگاه ویژهای در فرهنگ ملی و بینالمللی ایران دارد.
