قالیباف: هماهنگی دیپلماسی و حوزه دفاعی ایران
رئیس مجلس اعلام کرد که دیپلماسی و امر دفاعی دو روی یک سکه هستند که با هماهنگی کامل و هوشمندی بالا پیش میروند.
هماهنگی دیپلماسی و حوزه دفاعی ایران
محمدباقر قالیباف، رئیس مجلس شورای اسلامی، در ابتدای جلسه علنی مجلس بر اهمیت و همسویی میان حوزه دیپلماسی کشور و توانمندیهای دفاعی تأکید کرد. این اظهارات پس از جلسه غیرعلنی صبح مجلس با حضور مقامات ارشد نظامی و دیپلماتیک مطرح شد. قالیباف اشاره کرد که جلسه مذکور با حضور سرلشکر موسوی، رئیس ستاد کل نیروهای مسلح، و سید عباس عراقچی، وزیر امور خارجه، برگزار شد و به بررسی مسائل مهم در زمینههای دیپلماسی و دفاعی اختصاص یافت و آن را «جلسه بسیار خوبی» توصیف کرد. او تأکید کرد که دستگاه دیپلماسی و قدرت دفاعی ایران به صورت هماهنگ و با تکیه بر فرمانهای رهبر معظم انقلاب عمل میکنند.
دیپلماسی و دفاع؛ دو روی یک سکه
رئیس مجلس شورای اسلامی به صراحت بیان کرد که دو بخش دیپلماسی (یعنی دستگاه دیپلماسی) و امر دفاعی در یک چارچوب منسجم فعالیت میکنند. او عنوان کرد که پیشبرد امور در این دو حوزه، نیازمند «هماهنگی» و «اوج هوشمندی» است. این دیدگاه نشاندهنده راهبرد کلان جمهوری اسلامی ایران در استفاده همزمان از ابزارهای قدرت نرم و سخت در عرصه بینالمللی است تا منافع ملی را تأمین کند. اشاره به فرمایشات رهبر معظم انقلاب بر اهمیت این همراستایی و لزوم پیروی از سیاستهای تعیین شده تاکید دارد.
- همسویی استراتژیک: تأکید بر اینکه دیپلماسی و حوزه دفاعی به صورت یکپارچه عمل میکنند.
- حضور مقامات ارشد: برگزاری جلسات مشترک با حضور رئیس ستاد کل نیروهای مسلح و وزیر خارجه جهت یکپارچهسازی دیدگاهها.
- اوج هوشمندی: لزوم اتخاذ تصمیمات با در نظر گرفتن بالاترین سطح هوشیاری در حوزه سیاست خارجی و دفاعی.
- پیروی از فرامین: اجرای دقیق و کامل سیاستهای ابلاغی رهبر معظم انقلاب در مدیریت تنشها و منافع ملی.
قالیباف تصریح کرد: «همه بر این باوریم که دیپلماسی و امر دفاعی دو روی یک سکه هستند که با هماهنگی و در اوج هوشمندی و با توجه به فرامین رهبر معظم انقلاب پیش میرود.»
این سطح از هماهنگی بین نهادهای سیاسی-خارجی و نظامی برای مدیریت کارآمد چالشهای منطقهای و بینالمللی حیاتی تلقی میشود. اظهارات قالیباف نشان میدهد که در ساختار تصمیمگیری ایران، یک رویکرد یکپارچه در تعریف و اجرای سیاستهای امنیتی و خارجی وجود دارد که در آن، توانمندیهای نظامی پشتیبان فعالیتهای دیپلماتیک و بالعکس محسوب میشود.
