نقش شعر اجتماعی در ماندگاری انقلاب اسلامی از نگاه شاعر قزوینی

اهمیت ادبیات در انقلاب اسلامی

محمدعلی حضرتی‌ها، شاعر قزوینی، در محفل شعر انقلاب و آیین تقدیر از برگزیدگان جشنواره استانی ایرانمهر، بر نقش بنیادین ادبیات در شکل‌گیری و به‌ویژه ماندگاری انقلاب اسلامی تأکید کرد. وی بیان نمود که انقلاب اسلامی صرفاً با شعار و تجمعات صرف به پیروزی نرسید، بلکه پشتوانه‌ای نیرومند ادبی آن را همراهی و تثبیت کرد. شعر اجتماعی پیش از پیروزی و پس از آن، همواره در بطن حرکت‌های مردمی قرار داشت و نقش محوری ایفا نموده است. حتی در دوران بحرانی مانند نخست‌وزیری بختیار، خلاقیت مردم در راهپیمایی‌ها نشان از عمق باورهایشان داشت که این باورها با زبان ادبی تقویت می‌شدند. حضرتی‌ها اشاره کرد که برخی شاعران به دلیل سرودن اشعار انقلابی، سال‌ها متحمل زندان شدند، که این امر گویای اهمیت محتوای ادبی در تحریک افکار عمومی بود.

پیشگامان ادبیات انقلاب

شاعر قزوینی به نقش برجسته شاعرانی چون قیصر امین‌پور، حسن حسینی و علی معلم اشاره کرد و آن‌ها را پیشگامانی دانست که ادبیات انقلاب را به بلوغ رساندند و مرزهای جغرافیایی را فراتر نهادند. وی معتقد است که اگر سابقه قوی ادبی در کشور وجود نداشت، شعر انقلاب هرگز به این سطح از بالندگی دست نمی‌یافت. این جریان ادبی، توانست مفاهیم عمیق انقلابی را به شکلی مؤثر به جامعه منتقل سازد و پایه‌های فکری آن را مستحکم کند.

• شعر اجتماعی نقشی اساسی در حرکت‌های مردمی و شعله‌های انقلاب داشته است.
• اهمیت اصالت و زبان شعری کلید ماندگاری آثار ادبی است.
• شاعران پیشرو مانند امین‌پور، ادبیات انقلاب را در سطح بین‌المللی مطرح کردند.
• حضور مردمی در راهپیمایی‌ها نیازمند پشتوانه محتوایی و ادبی اصیل بود.
• اشعاری که متعلق به زمان و زبان خود نباشند، سریعاً به فراموشی سپرده می‌شوند.

«پشتوانه انقلاب، تنها شعار نبود، بلکه پشتوانه‌ای نیرومند ادبی داشت.»

«حفظ اصالت و زبان شعری، کلید ماندگاری آثار ادبی است.»

در پایان، حضرتی‌ها بر این نکته تأکید کرد که اصالت محتوایی و هماهنگی اثر با بستر زمانی و زبانی خود، عامل اساسی در ماندگاری هر اثر هنری، به‌ویژه شعر، است. این مراسم که با تجلیل از برگزیدگان جشنواره استانی ایرانمهر همراه بود، بر ضرورت تداوم پیوند ادبیات با ارزش‌های انقلابی تأکید کرد.