خیابان تریبون شد؛ مردم خرم‌آباد باورهای خود را فریاد زدند

حضور مردمی در راهپیمایی ۲۲ بهمن خرم‌آباد

راهپیمایی ۲۲ بهمن در خرم‌آباد، نه صرفاً عبور جمعیت از خیابان‌ها، بلکه به صحنه‌ای تبدیل شد که در آن مردم به طور مستقیم و بدون واسطه، احساسات، باورها، خشم مقدس و وفاداری خود نسبت به انقلاب و رهبری را ابراز کردند. این حضور گسترده، خیابان‌ها را به تریبونی خودجوش تبدیل کرد که در آن شهروندان، خودشان پیام اصلی خبر بودند. شرکت‌کنندگان، از بانوان فعال تا خانواده شهدا و نسل جوان، با شعارها و روایت‌های شخصی خود، عمق پیوندشان با آرمان‌های انقلاب را به نمایش گذاشتند. این رویداد نشان داد که پیام‌های انقلاب از طریق سخنان صریح و بی‌پرده مردم منتقل می‌شود.

روایت مقاومت و باور دینی

در میان جمعیت، بانویی خرم‌آبادی با لحنی شاعرانه و آمیخته با ادبیات مقاومت، پیامی به رئیس‌جمهور آمریکا فرستاد که ریشه در باور دینی و روحیه ایستادگی ملت ایران داشت. وی تأکید کرد که ملت ایران با تهدید عقب نمی‌نشیند. همچنین، بانوی دیگری قرآن را در دست داشت که نمادی از دفاع از مقدسات و تجدید بیعت با رهبری بود. این افراد تأکید کردند که ایستادگی در برابر توهین به باورهای دینی، بخشی جدانشدنی از هویت ایرانیان است. حضور گسترده مردم در این روز، انتخابی آگاهانه برای نمایش تداوم انقلاب تلقی شد.

• حضور مردم، پیامی قوی مبنی بر شکست دشمن ارسال کرد.
• پیوند مردم با انقلاب، ریشه‌دار و احساسی نبوده، بلکه انتخابی آگاهانه است.
• روایت انقلاب به نسل‌های بعدی منتقل شده و نسل جوان نیز با باور در صحنه حضور دارند.
• برادر یکی از شهدا به نمایندگی از شهیدان برای حفظ عهد حاضر شده بود.
• راهپیمایی، تجلی وحدت صداها با یک پیام مشترک: ایستادگی و وفاداری.

یکی از شرکت‌کنندگان با ایجاز تحلیل کرد: «این حضور یعنی شکست دشمن.» این جمله کوتاه، منطق راهپیمایی را در بر می‌گیرد؛ جمعیتی که می‌آید، فقط راه نمی‌رود، بلکه پیام می‌فرستد.

یک دختربچه با صدایی کودکانه اعلام کرد که رهبرش را دوست دارد: “تا آخرین قطره خونم پای این علاقه می‌مانم.” این نشان می‌دهد که عشق به رهبری نسل به نسل منتقل شده است.

در نهایت، راهپیمایی ۲۲ بهمن در خرم‌آباد، آینه‌ای بود که باور مردم را با زبانی صادقانه و مردمی منعکس ساخت. تلاقی صداهای متفاوت اما هم‌جهت، از بانوان گرفته تا نسل جوان، همگی بر یک نکته تأکید داشتند: تداوم انقلاب و وفاداری عمیق به آرمان‌ها، میراثی است که انتقال یافته و حفظ می‌شود.