خلبانان مشکلات سلامت روان را مخفی میکنند تا به کار ادامه دهند
خلبانان خطوط هوایی به دلایل مختلفی از جمله خطمشیهای شرکتهای هواپیمایی، الزامات قانونی و انگ اجتماعی، مشکلات سلامت روان خود را گزارش نمیدهند.
سلامت روان خلبانان: چالشهای مخفی کردن مشکلات
خلبانان تجاری اغلب شرایط سلامت روان خود را به دلیل ترس از تعلیق گواهینامه و از دست دادن شغل مخفی میکنند. این مسئله پس از تراژدی خلبان بریان ویتکه که در سال ۲۰۲۲ به دلیل افسردگی خودکشی کرد، بیشتر مورد توجه قرار گرفت. مادر وی، آنی وارگاس، میگوید: «افراد واقعی مشکلات واقعی دارند و نباید به خاطر حل آنها مجازات شوند.»
- موانع گزارشدهی: خطمشیهای شرکتهای هواپیمایی، الزامات سازمان هواپیمایی کشوری (FAA) و انگ اجتماعی از دلایل اصلی عدم گزارشدهی هستند.
- فرآیند طولانی بازگشت به کار: خلبانانی که مشکلات خود را گزارش میکنند ممکن است ماهها یا حتی بیش از یک سال در انتظار بررسیهای پزشکی باقی بمانند.
- هزینههای مالی: فرآیند بازگشت به کار میتواند هزاران دلار هزینه داشته باشد که اغلب توسط بیمه پوشش داده نمیشود.
- برنامههای حمایتی: برخی شرکتها مانند دلتا برنامههای حمایت از همکاران و خدمات مشاوره ارائه میدهند.
- تغییرات قانونی: فشار برای اصلاح قوانین FAA در حال افزایش است تا از خلبانانی که مشکلات را گزارش میکنند حمایت شود.
تروی مریت، خلبانی که داوطلبانه خود را تعلیق کرد، میگوید: «پرهیز از مراقبتهای سلامت روان درهایی را به روی خلبانانی میگشاید که از مراقبت از سلامت خود اجتناب میکنند. و آنگاه است که مشکلات در کابین خلبان به وجود میآید.»
الیزابت کارل، خلبان دیگری که برای اضطراب تحت درمان قرار گرفت، بیان میکند: «شوخی این است که شما آن را نادیده میگیرید و وانمود میکنید اتفاق نمیافتد زیرا مردم میترسند معیشت آنها از بین برود.»
با وجود پیشرفتهای اخیر، شکاف بین سیاستها و восприژه خلبانان همچنان گسترده است. تغییر فرهنگ صنعت هوانوردی و ایجاد محیطی امن برای گزارش مشکلات سلامت روان برای ایمنی پروازها ضروری است.
