بررسیهای متخصصان تغذیه استرالیایی نشان میدهد که کارآزماییهای جهانی GLP-1 به میزان مصرف و کیفیت غذای بیماران توجه نکردهاند، که منجر به سوءتغذیه جدی و کمبود ویتامینهایی مانند اسکوربوت شده است.
داروهای گروه GLP-1، مانند Ozempic، Wegovy و Mounjaro، به دلیل سرکوب اشتها در مدیریت دیابت و کاهش وزن بسیار مؤثر هستند. با این حال، یک بازبینی سیستماتیک جدید توسط پروفسور کلر کالینز از مدرسه علوم سلامت نیوکاسل در استرالیای جنوبی، یک نگرانی جدی را برجسته کرده است: نادیده گرفتن رژیم غذایی بیماران در اکثر کارآزماییهای جهانی.
متخصصان هشدار میدهند که بسیاری از مصرفکنندگان علیرغم کاهش وزن، دچار سوءتغذیه عملکردی شده و در مواردی دچار کمبود ویتامینهای جدی مانند اسکوربوت (کمبود ویتامین C) گشتهاند. اسکوربوت که زمانی بیماری رایج ملوانان قرن هفدهم بود، اکنون در جوامعی با رژیم غذایی سرشار از مواد مغذی بسیار نادر است. این موضوع نشان میدهد که کاهش صرف وزن لزوماً به معنای تغذیه سالم نیست و جنبه حیاتی تغذیه در شواهد موجود کمبود دارد.
نکات کلیدی یافتههای جدید:
“کاهش وزن لزوماً به معنای آن نیست که فرد از نظر تغذیهای سالم است؛ تغذیه نقشی حیاتی در سلامتی ایفا میکند و در حال حاضر از شواهد تا حد زیادی حذف شده است.” — پروفسور کلر کالینز
رابی ویلیامز، خواننده پاپ بریتانیایی، اخیراً اسکوربوت را تجربه کرد و آن را “بیماری دزدان دریایی قرن هفدهم” نامید و استفاده از داروی تزریقی کاهش وزن را با آن مرتبط دانست. این موارد نشان میدهد که اگرچه داروهای GLP-1 مزایایی دارند، اتکا صرف به آنها بدون حمایت تغذیهای شخصیسازیشده، میتواند بیماران را در معرض خطر از دست دادن شدید عضله و مواد معدنی قرار دهد.
“تنها دارو به تنهایی نتایج سلامتی پایدار را به ارمغان نمیآورد.” — مگریت راکسورتی، مدیر عامل رژیمشناسان استرالیا
در نهایت، با توجه به رواج گسترده این داروها، متخصصان تأکید میکنند که تراپی تغذیه پزشکی شخصی برای جلوگیری از عوارض جانبی جدی یا سوءتغذیه در کنار استفاده از این داروها ضروری است. این داروها ابزارهای قدرتمندی هستند، اما موفقیت بلندمدت آنها به تغذیه مناسب وابسته است.
