پزشکی آمریکا و چالش بر سر جراحیهای تایید جنسیت کودکان
انجمنهای پزشکی آمریکا در اقدامی شگفتانگیز اعلام کردند جراحیهای تایید جنسیت برای افراد زیر سن قانونی باید به بزرگسالی موکول شود، زیرا شواهد کافی برای توجیه این اقدامات وجود ندارد.
تغییر موضع پزشکی آمریکا در قبال جراحیهای جنسیت کودکان
پس از یک دهه تأیید ضمنی، نهادهای قدرتمند پزشکی آمریکا در حال عقبنشینی از موضع خود در قبال جراحیهای تایید جنسیت برای خردسالان هستند. انجمن جراحان پلاستیک آمریکا (ASPS) و انجمن پزشکی آمریکا (AMA) اکنون اذعان کردهاند که شواهد کافی برای اثبات نسبت سود به خطر مطلوب در مداخلات پزشکی و جراحی مربوط به جنسیت برای افراد زیر سن قانونی وجود ندارد. این تغییر موضع، یک نقطه عطف مهم در حوزه پزشکی کودکان است، زیرا برای سالها، این اقدامات تحت عنوان “مراقبتهای تاییدکننده جنسیت” بدون شواهد محکم پشتیبانی یا نظارت کافی انجام میشدند. اکنون این سؤال مطرح است که اگر این رویهها امروز به دلیل ریسک بالا و عدم قطعیت کنار گذاشته میشوند، چرا در گذشته تشویق میشدند.
این انجمنها اعتراف کردهاند که شواهد ناکافی و مطالعات با کیفیت پایین در این زمینه وجود دارد. انجمن جراحان پلاستیک به طور خاص توصیه کرده است که جراحیهای سینه/قفسه سینه، تناسلی و صورت مرتبط با جنسیت باید تا سن ۱۹ سالگی به تأخیر بیفتد. این سازمانها به نگرانیها درباره غیرقابل برگشت بودن مداخلات و توانایی تصمیمگیری در حال رشد نوجوانان اشاره کردهاند. این تحولات بازتابی از بازنگریهایی است که پیشتر در کشورهایی مانند فنلاند، سوئد و بریتانیا بر اساس بررسیهای سیستمی دقیقتر صورت گرفته بود، جایی که شواهد بسیار ضعیف تشخیص داده شد.
- جراحیهای تحمیل شده به نوجوانان منجر به عقیمسازی و وابستگی مادامالعمر به درمانهای پزشکی شده است.
- هورمونهای قدرتمند با عوارض جانبی دائمی بر رشد جنسی و تراکم استخوان کودکان اعمال شدهاند.
- انجمنهای بزرگی مانند آکادمی اطفال آمریکا و انجمن روانپزشکی آمریکا تاکنون از بازنگری جدی در تأییدیههای قبلی خود خودداری کردهاند.
- تکیه بر استانداردهای انجمن جهانی حرفهای سلامت ترنسجندر (WPATH) که از مداخلات تجربی برای خردسالان حمایت میکرد، اقدامی بیپروا تلقی میشود.
- عدم قطعیت در مورد بلوککنندههای بلوغ و هورمونهای متقاطع جنسی که اثبات نشدهاند فاقد عوارض جانبی جدی هستند.
“نیاز بر این است که پزشکی آمریکا بین یک اجماع در حال فروپاشی در مورد جراحیهای تایید جنسیت در کودکان و رفاه کودکان یکی را انتخاب کند.”
“تکیه بر WPATH برای تعیین استانداردها در مراقبتهای جنسیتی کودکان بیپروا و سهلانگارانه است.”
این لحظه سرنوشتساز، پزشکی آمریکا را ملزم میکند تا میان دفاع از یک اجماع سست که خود را در معرض مسئولیتهای قانونی و بیاعتمادی عمومی قرار میدهد، یا پیروی از شواهد، پذیرش اشتباهات گذشته و بازسازی مراقبتهای کودکان بر اساس احتیاط و صداقت، یکی را انتخاب کند. برای هزاران جوان آسیبدیده، این حسابرسی بسیار دیر انجام شده است؛ اما اگر این عقبنشینیها پایان صنعت جنسیتپذیری کودکان باشد، ممکن است نسلهای آینده را نجات دهد.
