نقد رویکرد شهردار مامدانی نیویورک: انتقاد از عدم رسیدگی به بحران بی‌خانمان‌ها

انتقاد تند از عملکرد شهردار نیویورک در مقابله با بحران بی‌خانمان‌ها

مقاله پیش‌رو، تحلیل انتقادی تندی از عملکرد زوهان مامدانی، شهردار نیویورک، به ویژه در مواجهه با مرگ و میر بی‌خانمان‌ها در سرمای شدید زمستان است. نویسنده، مایکل گودوین، رویکرد شهردار را «قلب یخی» توصیف کرده و بیان می‌کند که این رویکرد سرد، جان ساکنان بی‌خانمان نیویورک را به خطر انداخته است. با کشف اجساد ۱۸ نفر در خیابان‌های یخی، که ۱۵ نفر از آن‌ها به دلیل هیپوترمی جان باخته‌اند، نویسنده معتقد است هر شهرداری باوجدانی باید وحشت‌زده شده و فوراً وارد عمل شود. با این حال، گودوین انتقاد می‌کند که مامدانی از پذیرش مسئولیت این مشکل شانه خالی کرده و اقدامی معنادار انجام نداده است. او استدلال می‌کند که شهردار باید فوراً دستور انتقال حداکثری افراد بی‌خانمان به سرپناه را صادر می‌کرد، به خصوص با توجه به دمای زیر صفر و شرایط طاقت‌فرسا.

«وظیفه او نجات جان‌ها بود، نه بهانه‌تراشی و چشم‌پوشی نمودن. اینکه نجات جان‌ها غیرقانونی است، دفاع او محسوب می‌شود؟ این سفسطه است، نه رهبری، و قطعاً شایسته نیویورک نیست.»

توجیهات غیرمنطقی و سوابق شهرداری

دفاعیه تالار شهر مبنی بر اینکه قوانین مانع انتقال افراد بی‌خانمان به داخل در صورت عدم رضایت آن‌هاست، توسط نویسنده «توجیهی مضحک» خوانده شده است. گودوین یادآور می‌شود که در ۴۰ سال گذشته، شهرداران دیگر با موفقیت سیاست‌هایی مشابه را، از جمله انتقال اجباری در شرایط اضطراری، برای کمک به افراد ناتوان یا ناخواسته، اجرا کرده‌اند و هرگز شاهد چنین آمار مرگ و میری نبوده‌اند. این نشان می‌دهد که دولت مامدانی یا از تاریخ بی‌اطلاع است یا نسبت به واکنش‌های پیشینیان خود بی‌اعتنایی می‌کند. اسکات استرینگر، کاندیدای پیشین شهرداری، نیز بر لزوم اقدام فوری تأکید کرده و پرسیده است که آیا مشکل از «ایدئولوژی یا بی‌کفایتی» شهردار ناشی می‌شود.

• نویسنده معتقد است که بی‌علاقگی مامدانی به جزئیات مدیریتی شهر (مانند رسیدگی فوری به بحران بی‌خانمان‌ها) نشان می‌دهد که او به اندازه کافی به این کار اهمیت نمی‌دهد.
• اشاره شده است که عدم انتصاب تیم مدیریتی برای «اداره خدمات بی‌خانمان‌ها» با بودجه ۳.۵ میلیارد دلاری، اولویت‌بندی پایین این مسئله را آشکار می‌سازد.
• گزارش‌ها حاکی از آن است که ۹۶٪ از تماس‌های عمومی برای کمک به افراد در سرما، بدون پاسخ مانده است، زیرا کارکنان بر اساس دستورالعمل‌ها از انتقال اجباری افراد خودداری کرده‌اند.

«به نظر می‌رسد شهردار ۳۴ ساله ما، حتی آنقدر اهمیت نمی‌دهد که بپرسد "حالا چه کار کنیم؟" او کاملاً درمانده است.»

حاشیه‌های جانبی و بی‌توجهی به وظایف اساسی

گودوین همچنین به فعالیت‌های نامرتبط و حواشی دیگر دولت شهری اشاره می‌کند. یکی از این موارد، راه‌اندازی «کارگروه سرکوب جهانی و بهداشت عمومی» در اداره بهداشت است که کارمندان در ساعات اداری درباره «نسل‌کشی در فلسطین» بحث کرده‌اند. این اقدامات، در حالی که شهردار مشغول پیگیری «رویاهای سوسیالیستی» خود مانند افزایش مالیات و اعطای هدایای رایگان است، نشان‌دهنده عدم تمرکز بر وظایف اصلی مدیریت شهری است. نمونه دیگر، وضعیت نامناسب نظافت خیابان‌ها پس از بارش سنگین برف است که نشان‌دهنده مدیریت ضعیف «اداره بهداشت» است. نویسنده نتیجه می‌گیرد که اگر شهردار در مدیریت بحران‌های کوچک‌تر چنین بی‌تفاوت است، شهروندان باید نگران زمان وقوع یک بحران جدی‌تر در چهار سال آینده باشند. ارزیابی کلی این است که مامدانی به دلیل نداشتن سابقه کار و تکیه بر حمایت والدین ثروتمندش، برای اداره پیچیده‌ترین شهر آمریکا آمادگی ندارد.