بحران بیخانمانی در لس آنجلس
بحران بیخانمانی، به ویژه در میان افراد مبتلا به بیماریهای روانی، به مشکلی تبدیل شده است که شهر لس آنجلس را در خود بلعیده است و نیاز به رویکردی متفاوت دارد.
بحران بیخانمانی در لس آنجلس به نقطهای رسیده که به طور فزایندهای شهر را تحت تأثیر قرار داده است. گزارشها نشان میدهند که بخش قابل توجهی از تماسهای اضطراری پلیس لس آنجلس (LAPD) و آتشنشانی (LAFD) مربوط به افراد بیخانمان و مشکلات بهداشتی و ایمنی ناشی از آن است. به گفته رئیس پلیس، حدود یک سوم تماسهای اضطراری مربوط به “افراد دارای مشکلات سلامت روان” است. همچنین، سازمان آتشنشانی تأیید کرده که نزدیک به یک سوم تماسها با آتشنشانان به افراد بیخانمان مربوط میشود که آتشسوزی زبالهها شایعترین دلیل آن بوده است.
علیرغم صرف میلیاردها دلار برای اسکان موقت (مانند پرداخت هزینه اتاقهای هتل و متل)، تعداد افراد بیخانمان نتوانسته به طور پایدار کاهش یابد. این هزینههای هنگفت بر بودجه شهر تأثیر گذاشته و حتی منجر به کسری در هزینههای خدمات اورژانسی مانند آتشنشانی شده است. این وضعیت نشان میدهد که تأمین مالی صرف، راهحل اصلی نیست، بلکه عواملی مانند مصرف مواد مخدر، بیماریهای روانی، آب و هوای مساعد و ضعف در اجرای مقررات ضد تجاوز به حریم عمومی (anti-camping ordinances) باعث تداوم این شرایط شدهاند.
“ادامه حضور افراد بیخانمان در خیابانها به نفع آنها نیست و همچنین شهر ما را به سایهای از آنچه بوده یا میتوانست باشد، تبدیل میکند.”
“ما نمیتوانیم بپذیریم که محلههای کاملی در فقر غرق شوند یا مناطق ممنوعه برای افراد عادی باقی بمانند.”
در نهایت، ادامه وضعیت موجود یک مارپیچ بیپایان است که شهر را به پایین میکشد. نیاز مبرم به مداخلهای فوری و بنیادی با تغییر کلی نگرش از رویکردهای تسهیلکننده به سمت راهحلهای قاطعانه احساس میشود تا چهره شهر لس آنجلس دوباره احیا شود.
نیویورکپست
