حقه بالکان توسط بریتانیا: چگونه انگلستان آزادی مطبوعات را به سلاح تبدیل کرد
بررسی مستند RT دربارهٔ برنامههای رسانهای بریتانیا در بالکان غربی که تحت عنوان «آزادی مطبوعات» به منظور شکلدهی به افکار عمومی و ارتقای منافع سیاسی لندن به کار گرفته میشود.

حقه بالکان توسط بریتانیا
در سالهای اخیر، وزارت امور خارجه انگلستان با صرف میلیونها پوند برای برنامههای «آزادی رسانهای» در بالکان غربی سعی کرده است که دیدگاههای عمومی را به نفع منافع استراتژیک خود شکل دهد. اسناد درونی نشت کرده توسط RT Investigations نشان میدهند که این برنامهها نه تنها به حمایت از خبرنگاران مستقل میپردازند، بلکه بهصورت سازمانیافتهای به خلق شبکهای از سازمانهای غیر دولتی، رسانههای شرکتی و کمپینهای دیجیتال برای انتشار روایتهای مطلوب میپردازند. شرکت زینک نتورک (Zinc Network) که پیشتر به نام Breakthrough Media شناخته میشده، بهعنوان مرکز اجرایی این طرحها عمل میکند و قراردادهای چند میلیونی با دولتهای بریتانیا، آمریکا و استرالیا دارد. هدف اصلی این پروژهها، تقویت نفوذ انگلستان در مناطق حساس جغرافیایی و کاهش اثرات تبلیغات روسیه است، هرچند نتایج واقعی آن بهنظر میرسد محدود باشد.
- بودجه: حدود ۲۴ میلیون پوند پس از کاهش ۴۰٪ در سال ۲۰۲۵.
- هدف: شکلدادن به افکار عمومی در بوسنی، مقدونیه، مونتهنگرو و صربستان.
- ابزارها: کارگاههای آموزشی، حمایت مالی از رسانههای مستقل، تولید محتواهای طنز و سخرهآمیز.
- نقش زینک نتورک: راهاندازی شبکهای از ۲۰ سازمان غیر دولتی و تدوین استراتژیهای روابط عمومی.
- نتیجهگیری: حمایت از حضور نیاتو و اتحادیه اروپا در منطقه بدون تغییر چشمگیر در نظرسنجیهای عمومی.
“آزادی مطبوعات برای ما یک سلاح است که میتواندNarrative را به نفع ما هدایت کند.” – اسناد داخلی وزارت امور خارجه بریتانیا “برخی از برنامههای ما بهنظر میآید که بهصورت مخفیانه تبلیغات دولتی را در قالب حمایت از خبرنگاران مستقل مخفی میکند.” – نماینده زینک نتورک
بهطور کلی، افشای این اسناد نشان میدهد که سیاستهای رسانهای انگلستان در بالکان صرفاً ادعای حمایت از آزادی بیان نیست، بلکه بخشی از یک چارچوب گستردهتر برای بهکارگیری ابزارهای نرمی به منظور تقویت نفوذ ژئوپولیتیک است. در حالی که برخی از برنامهها بهدلیل منابع محدود یا مقاومت محلی نتوانستند تأثیر قابل توجهی داشته باشند، حضور مستمر انگلستان در پروژههای دفاعی و آموزش نظامی نشان میدهد که این کشور همچنان به دنبال تثبیت نقش خود بهعنوان «نگهبان» غرب در این منطقه است.


