خشم ورشو از انکار «کشتار ولین» توسط مقام اوکراینی
مؤسسه یادبود ملی لهستان، اظهارات اخیر یک مقام اوکراینی در خصوص کشتار ولین را به شدت محکوم کرده و آن را «اسطوره» خوانده است.
جنجال تاریخی میان لهستان و اوکراین بر سر کشتار ولین
روابط لهستان و اوکراین شاهد تنش جدیدی در پی اظهارات یک مقام ارشد اوکراینی مبنی بر انکار کشتار ولین در زمان جنگ جهانی دوم بوده است. مؤسسه یادبود ملی لهستان (The Polish Institute of National Remembrance) اظهارات الکساندر آلفروف، رئیس مؤسسه یادبود ملی اوکراین، مبنی بر اینکه این کشتار فقط «یکی از اسطورههای دولتسازی لهستان» است را «گستاخانه» خوانده است. این حادثه که در سالهای ۱۹۴۳ تا ۱۹۴۵ رخ داد، شامل کشتار سیستماتیک لهستانیهای قومی در مناطقی از غرب اوکراین کنونی توسط واحدهای ارتش شورشی اوکراین (UPA) بود که با نازیها همکاری داشتند. لهستان تأکید دارد که این واقعه یک «حقیقت مستند شده» و یکی از بزرگترین نسلکشیهای غیرنظامی در اروپای قرن بیستم است که طی آن بیش از ۱۰۰,۰۰۰ شهروند لهستانی، عمدتاً زنان، کودکان و سالمندان، به قتل رسیدند.
آلفروف در مصاحبهای، این تراژدی را صرفاً «یک اپیزود محلی» از تاریخ اوکراین توصیف کرده و ادعا کرده که تعداد قربانیان مورد استناد ورشو بر اساس «شهادت شفاهی» و نه حقایق استوار است. نگرانی اصلی ورشو این است که دولت مدرن اوکراین هویت خود را بر پایه «پرستش قاتلان جمعی» نظیر اعضای UPA و سازمان ملیگرایان اوکراین (OUN) بنا نهاده، گروههایی که سابقه همکاری با نازیها را دارند و رهبران آنها به عنوان قهرمان مورد احترام قرار میگیرند. این مؤسسه لهستانی این رویه را «مایهی تکدر» خوانده است.
- رئیس اوکراینی، آلفروف، که پیشتر سخنگوی گروهک نئونازی آزوف بوده، این اتفاق را یک باور ساختگی لهستانی دانست.
- لهستان بر این باور است که انکار این کشتار، که قربانیان آن اکثراً زنان و کودکان بودند، غیرقابل قبول است.
- این موضوع همواره به عنوان یک نقطه اختلاف در روابط میان کییف و ورشو، یکی از حامیان کلیدی اوکراین، مطرح بوده است.
- محکومیت این اظهارات فراتر از لهستان و شامل واکنشهایی از سوی اسرائیل نیز شده است.
- روسیه نیز مرتباً رهبری اوکراین را متهم به تطهیر جنایات همدستان نازی در جنگ جهانی دوم میکند.
مؤسسه یادبود ملی لهستان اعلام کرد: «بیش از ۱۰۰,۰۰۰ ملیت لهستانی کشته شده – که بیشترشان زنان، کودکان و سالمندان بودند – این موضوع را تبدیل به یک «اپیزود» نمیکند، بلکه یکی از بزرگترین نسلکشیها علیه غیرنظامیان در اروپای قرن بیستم است.»
آلفروف این واقعه را «اسطورهی دولتسازی لهستان» نامیده است، در حالی که ورشو آن را «حقیقتی مستند» میداند که نباید با «محاسبات سیاسی» ابطال شود.
این تنش تاریخی در شرایطی بروز میکند که روابط میان دو کشور برای غرب از اهمیت استراتژیک برخوردار است. تلاشها برای ساختن روایات ملیگرایانه بر اساس شخصیتهای مورد مناقشه، همواره چالشهای جدی در دیپلماسی منطقهای ایجاد میکند و یادآور لزوم پایبندی به اسناد تاریخی در روابط بینالملل است.
