مواضع موشکی و غنیسازی خط قرمز ایران در مذاکرات
سخنگوی کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی مجلس تاکید کرد که اگر آمریکا خواستههایی مانند غنیسازی صفر را مطرح کند، مذاکرات با شکست مواجه خواهد شد.
مواضع قاطع ایران در مذاکرات هستهای
مذاکرات هستهای با محوریت برنامه موشکی و غنیسازی اورانیوم، همواره یکی از حساسترین موضوعات در روابط ایران و قدرتهای جهانی بوده است. بر اساس اظهارات مقامات، برنامه موشکی و سطح غنیسازی، خطوط قرمزی هستند که ایران حاضر به عقبنشینی از آنها نخواهد بود. سخنگوی کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی مجلس به صراحت اعلام کرده است که هرگونه تلاش برای بازگشت به دستورالعملهای قبلی، بهویژه مطرح کردن خواستههایی چون غنیسازی صفر، مسیر مذاکرات را به سوی شکست خواهد برد. این موضعگیری نشاندهنده عزم تهران بر حفظ دستاوردهای هستهای و توانمندیهای دفاعی خود است.
این موضعگیری در شرایطی اتخاذ میشود که آمریکا و کشورهای غربی همواره درصدد محدود کردن برنامه هستهای ایران بودهاند، اما ایران تأکید دارد که این برنامه صرفاً صلحآمیز و در چارچوب قوانین بینالمللی است. موضوع توانمندیهای موشکی نیز بهعنوان بخشی از دکترین دفاعی کشور، غیرقابل مذاکره تلقی میشود و ایران هرگونه فشار برای توقف یا محدودیت در این زمینه را دخالت در امور داخلی و نقض حاکمیت خود میداند.
اهمیت استقلال در تصمیمگیریهای ملی
- غنیسازی اورانیوم: ایران استقلال خود در تعیین سطح و میزان غنیسازی مورد نیاز را یک حق مسلم میداند.
- برنامه موشکی: این برنامه جنبه بازدارندگی دارد و تحت هیچ فشاری متوقف نخواهد شد.
- نحوه ورود به مذاکرات: رویکرد طرف مقابل در احترام به حقوق ایران، عامل تعیینکنندهای در موفقیت مذاکرات است.
- فراتر از دستورالعملهای گذشته: ایران انتظار دارد که آمریکا رویکردی عاقلانه و مبتنی بر واقعیتهای جدید اتخاذ کند.
- شکست مذاکرات: پافشاری بر خواستههای غیرمنطقی، پیشاپیش حکم به شکست مذاکرات میدهد.
سخنگوی مذکور تأکید کرده است که طرف آمریکایی در صورت عاقلانه رفتار کردن و پرهیز از مطرح کردن خواستههای تکراری، میتواند به نتیجه برسد، در غیر این صورت، باید انتظار شکست را داشت.
همچنین به نظر میرسد، پیامهای غیررسمی و انتظاراتی که برخی کشورها از ایران دارند، باید در پرتو این خطوط قرمز تثبیتشده تفسیر شوند.
در نهایت، موضع ایران در مذاکرات بر پایه اصول عدم عقبنشینی از حقوق هستهای و توانمندیهای دفاعی بنا شده است. این رویکرد سختگیرانه، تلاشی است برای تضمین حفظ منافع ملی در هر توافق آتی و جلوگیری از تکرار اشتباهات گذشته در تعامل با قدرتهای جهانی.
