روایت اندیشکده انگلیسی از هزینه سنگین اروپا برای برچسب‌زنی به سپاه

تحلیل اندیشکده چتم‌هاوس درباره سیاست اروپا در قبال سپاه

اندیشکده چتم‌هاوس انگلیس در تحلیلی جدید، تصمیم اخیر اتحادیه اروپا مبنی بر قرار دادن سپاه پاسداران انقلاب اسلامی در فهرست سازمان‌های به‌اصطلاح تروریستی را بررسی کرده و آن را نشانه پایان راهبرد بلندمدت بروکسل در قبال ایران دانسته است. این اندیشکده معتقد است که این اقدام تلافی‌جویانه، نه تنها کمکی به حل مسائل میان ایران و غرب نخواهد کرد، بلکه می‌تواند نفوذ سیاسی و اقتصادی اروپا در منطقه را به شدت کاهش دهد. این تصمیم، که پاسخی به وقایع اخیر تلقی می‌شود، در واقع از دست رفتن آخرین برگ‌های مانور دیپلماتیک اروپا در قبال تهران محسوب می‌گردد.

تحلیلگران چتم‌هاوس اشاره می‌کنند که اتحادیه اروپا با این حرکت، عملاً بخش بزرگی از کانال‌های ارتباطی موجود با ایران را مسدود می‌کند. این اقدام نه تنها روابط دوجانبه را تحت تأثیر قرار می‌دهد، بلکه تبعات منطقه‌ای گسترده‌ای خواهد داشت، از جمله احتمال تشدید تنش‌ها در خاورمیانه و کاهش همکاری‌های احتمالی در آینده بر سر موضوعات حیاتی منطقه‌ای.

پیامدهای منفی بر نفوذ اروپا

بر اساس گزارش، با این تصمیم، اروپا همان اندک نفوذی را نیز که در تعاملات خود با ایران حفظ کرده بود، از دست خواهد داد. این رویکرد سخت‌گیرانه، فرصت‌های دیپلماتیک باقی‌مانده را از بین می‌برد و ممکن است ایران را به سمت تقویت روابط با سایر قدرت‌های جهانی سوق دهد.

• اتحادیه اروپا عملاً آخرین برگ راهبرد تعامل با ایران را رو کرده است.
• این اقدام منجر به کاهش شدید نفوذ سیاسی اروپا در منطقه خواهد شد.
• تصمیم مذکور پاسخی به تحولات داخلی ایران تلقی می‌شود اما ممکن است اثرات معکوس داشته باشد.
• کانال‌های دیپلماتیک موجود با ایران به شدت آسیب پذیر خواهند شد.
• تبعات منطقه‌ای این تصمیم می‌تواند فراتر از انتظارات بروکسل باشد.

چتم‌هاوس تاکید کرده است: “این اقدام بیش از آنکه موفقیتی برای سیاست خارجی اروپا باشد، یک عقب‌نشینی استراتژیک به شمار می‌آید.”

همچنین اشاره شده است: “اروپا با این مسیر، همان اندک نفوذی که در مسیر دیپلماسی حفظ کرده بود را نیز از دست می‌دهد.”

در مجموع، نگاه این اندیشکده انگلیسی نشان می‌دهد که تصمیم اتحادیه اروپا برای قرار دادن سپاه پاسداران در فهرست تحریمی، یک اقدام پرهزینه استراتژیک تلقی می‌شود که ممکن است اهداف کوتاه‌مدت را محقق سازد، اما در بلندمدت، پاشنه آشیل سیاست خارجی اروپا در منطقه خاورمیانه خواهد بود و روابط پیچیده میان تهران و بروکسل را وارد مرحله جدید و دشوارتری می‌سازد.