وظیفه کلیدی رئیس جدید بیبیسی: حل معمای ناپدید شدن زنان
گزارشی درباره کاهش فرصتهای شغلی برای مجریان زن مسنتر در بیبیسی، مسئلهای که مدتهاست ادامه دارد و نیازمند اقدام فوری مدیر کل جدید است.
چالش اصلی مدیریت جدید بیبیسی: معضل زنان مسن
موضوع تبعیض جنسیتی و کاهش نگرانکننده تعداد مجریان زن بالای میانسال در سازمان بیبیسی، پس از انتشار گزارشی داخلی، به یک چالش اساسی برای مدیر کل جدید این سازمان تبدیل شده است. این مشکل مدتهاست که توسط مجریان زن مطرح میشود، اما به نظر میرسد پس از سن میانسالی، فرصتهای آنها به طور سیستماتیک محدود میشود، در حالی که همتایان مردشان، مانند تِرِوِر فیلیپس و دیوید آرونویچ، همچنان به عنوان روزنامهنگاران با تجربه در سطح بالا فعالیت میکنند. گزارش نشان میدهد که با وجود پیشرفت در جذب مجریان زیر ۵۰ سال، یک “عدم تطابق محسوس” در نحوه برخورد با زنان بالای ۶۰ سال در بخشهای خبری، محتوایی و منطقهای وجود دارد.
این وضعیت نه تنها بر کارمندان بلکه بر مجریان مستقل نیز تأثیر گذاشته است. زنانی که برای حقوق برابر در عرصه فعالیت اصرار میکنند، اغلب با برچسب “پُر توقع” مواجه میشوند یا به حاشیه رانده میشوند. این امر منجر به از دست رفتن استعدادهای فراوان و کاهش تنوع صداها در این سازمان شده است که خود را پیشرو میداند.
بهانههای رایج برای حذف و کمرنگ شدن نقش زنان
مدیر کل جدید باید با دلایل تکراری و توجیهکنندهای که منجر به ناپدید شدن این مجریان میشود، مقابله کند. برخی از این بهانهها عبارتند از:
- “نیاز به تجدید نظر در پوشش یا طیف صداها”: این امر معمولاً منجر به حفظ مجریان مرد مسن به عنوان ستونهای محکم برنامه شده، در حالی که زنان مورد “تازهسازی” قرار گرفته و حذف میشوند.
- “نام شما در فهرست متقاضیان خواهد بود”: این وعده اغلب توخالی است، زیرا فرآیند انتخاب مبهم باقی میماند و سلیقهای عمل میشود.
- “شما وضعیت خوبی دارید و افراد زیادی منتظر جایگزینی شما هستند”: این نشاندهنده بیمیلی به شنیدن انتقادات و تداوم وضعیت موجود است.
به گفته نویسنده، این یک معادل “کمتر جذاب” از کلیشه هالیوودی “آخرین روز قابل سکس شدن” برای زنان است، اما انتظار میرود از سازمانی مانند بیبیسی که مدعی رهبری فکری است، بیشتر از اینها باشد.
این مسئله تنها به بیبیسی محدود نمیشود، اما این سازمان که بخشی از هویت فرهنگی و فکری منطقه است، باید الگویی برای تغییر باشد. نویسنده یادآور میشود که نُه سال پیش نیز در مورد نیاز به تفکر جسورانهتر در مورد تواناییهای زنان هشدار داده بود.
“تحقیقات فکری بیبیسی همچنان عمدتاً توسط مردانی با دیدگاه و نوع مشابه انجام میشود. مدیران عامل باید روند تغییر را آغاز کنند، اما تا زمانی که مدیران به طور ماهرانهتری در مورد قابلیتهای زنان فکر نکنند، این انحرافات ادامه خواهد یافت.”
نتیجه این بیعملی، هدر رفتن فرصتها و استعدادهای فراوان در تلویزیون، رادیو و اکنون پادکست است. مدیر کل آینده، چه زن و چه مرد، باید این چرخه را متوقف کند و به صدای مجریان زن داخل و خارج از دیوارهای بیبیسی گوش دهد تا این استعدادها قربانی تبعیض سنی و جنسیتی نشوند.
