نقد آلبوم Urgh از مندی، ایندیانا: حمله خشمگینانه به بی‌عدالتی

نقد آلبوم Urgh از گروه مندی، ایندیانا

گروه مندی، ایندیانا مستقر در منچستر/برلین، با آلبوم دوم خود یعنی Urgh که توسط Sacred Bones منتشر شده، رویکرد خود در خلق موسیقی صنعتی-کلاب را به سطحی جدید ارتقا داده است. ایندیانا اهمیتی به آسان‌سازی تجربه شنیداری نمی‌دهد و با استقبال از افراط، موسیقی‌ای خلق می‌کند که بسیاری آن را گوش‌خراش یا ناخوشایند تلقی می‌کنند. ولنتاین کالفیلد، خواننده گروه، مکرراً تأکید کرده است که “اگر عصبانی نیستید، پس توجه نمی‌کنید” و ترانه‌های او بیانگر اعتراض به بی‌عدالتی‌های شخصی و اجتماعی است. فضای آلبوم اول (I’ve Seen a Way که بخش‌هایی از آن در غارهای ووک (Wookey Hole) ضبط شد) با ضبط آلبوم جدید در یک “اقامتگاه فشرده در خانه‌ای وهم‌آور” در نزدیکی لیدز ادامه یافته است؛ محیطی که با حال فیزیکی دشوار اعضا همخوانی داشت.

سبک متمایز ماندی، ایندیانا در کنار گروه‌هایی مانند Model/Actriz، YHWH Nailgun و Gilla Band قرار می‌گیرد که همگی ساختار راک را به استخوان‌های مکانیکی‌اش تجزیه کرده و آن را با DNA تکنوی و ترپ ترکیب می‌کنند. وجه تمایز اصلی آن‌ها، ریتم‌های منعطف و آزاد آن‌هاست که توسط درام‌نوازی خیره‌کننده الکس مک‌دوگال و اجرای منقطع کالفیلد تقویت می‌شود؛ هرچند این ریتم‌ها اغلب توسط نویزهای خشن و صدای آژیر مانند قطع می‌شوند، که حس تهدید دائمی را القا می‌کند.

تکامل صدا و جزئیات فیزیکی

آلبوم Urgh صدایی غلیظ‌تر و سخت‌تر نسبت به کارهای قبلی دارد؛ این تضاد بین فیزیکال بودن شدید و جزئیات فوق‌العاده دقیق است، حسی شبیه غرق شدن در یک موج قوی و در عین حال تحسین بقایای به جا مانده از آن. ترکیب گیتار اسکات فیر و سینتی‌سایزر سایمون کتلیگ پیچیدگی خاصی ایجاد کرده است. آهنگ‌هایی مانند “Ist Halt So” (به معنی “همین است”)، ترکیبی از چهار حرکت متفاوت در چند دقیقه است که یادآور کارهای Nine Inch Nails در ایجاد صداهای مکانیکی و در عین حال اعتیادآور است.

زبان و افشای حقیقت

کالفیلد از این حقیقت که بسیاری از شنوندگان زبان او را نمی‌فهمند لذت می‌برد؛ زیرا این امر به او اجازه می‌دهد تا مضامین جدی مانند خشونت را با استفاده از زیبایی‌شناسی زبان فرانسوی پنهان کند. با این حال، در آهنگ پایانی، “I’ll Ask Her”، کالفیلد برای اولین بار به زبان انگلیسی می‌خواند و با تکرار عبارت “آن‌ها همه دیوانه‌اند، رفیق” به شکلی خشمگینانه، شیوه عادی مردان برای رد کردن اتهامات تجاوز جنسی علیه دوستان خود را بازسازی می‌کند. این آهنگ با طراحی صدای خرد شده و نعره‌های مداوم مانند فرز، به اوج می‌رسد و حسی از یک حمله عصبی را منتقل می‌کند.

کالفیلد گفته است: “سعی می‌کنم نیتم را به شیوه‌ای که اجرا می‌کنم و به شیوه‌ای که از آن کلمات استفاده می‌کنم به شما منتقل کنم، و ببینیم آیا می‌توانید بخشی از آن را درک کنید.”

• Urgh صدای صنعتی را با ریتم‌های آزاد ترکیب می‌کند.
• گروه از افراط دوری نمی‌کنند و به دنبال بازتاب آشفتگی‌های جهان هستند.
• همکاری با رپر آمریکایی بیلی وودز در آهنگ “Sicko!” قابل توجه است.
• پیچیدگی صوتی به حدی است که مرز بین گیتار و سینتی‌سایزرها محو می‌شود.
• آهنگ پایانی، “I’ll Ask Her”، تلاشی است برای برقراری ارتباط مستقیم و بدون واسطه با مخاطب درباره .