کشف راهرو مخفی مربوط به خط آهن زیرزمینی در موزه نیویورک
کشف یک ورودی کوچک در کف خانه تاجران منهتن نشان میدهد که این مکان احتمالاً به عنوان «خانه امن» برای فراریان از بردگی استفاده میشده است.
کشف شواهد تاریخی خط آهن زیرزمینی در موزه منهتن
موزه خانهی تاجران (Merchant’s House Museum) در منهتن، نیویورک، یک راز تاریخی تکاندهنده را آشکار کرده است: نقش این بنای یادبود قرن نوزدهمی به عنوان پناهگاهی برای افرادی که پیش از و در طول جنگ داخلی آمریکا از بردگی فرار کرده بودند. این کشف مهم زمانی صورت گرفت که باستانشناسان هنگام بررسی زیر کشوهای یک کمد دیواری در راهروی طبقه دوم، یک حفره کوچک مستطیلی به ابعاد تقریبی ۲ فوت در ۲ فوت را در کفپوشها یافتند که یک نردبان به طبقه همکف منتهی میشد.
کارشناسان معتقدند که این فضا و نردبان، به عنوان یک مخفیگاه اضطراری و مسیر فرار سریع برای بردگان فراری عمل میکرده است. این یافته اهمیت ویژهای دارد زیرا در دوران پیش از جنگ داخلی، شکارچیان برده، با حمایت قانون برده فراری ۱۸۵۰ و برخی ساکنان محلی، به دنبال دستگیری فراریان بودند. مایکل هیلر، وکیل مرمت و استاد مؤسسه پرات، این اکتشاف را «نسلی» و مهمترین یافته در زمینه حفاظت از اماکن تاریخی در طول دوران حرفهای خود توصیف کرده است.
این خانه در سال ۱۸۳۲ توسط جوزف بروستر ساخته شد و معماری آن نشان میدهد که احتمالاً بروستر، که یک ضد بردهداری (abolitionist) بود، این فضای پنهان را طراحی کرده است. این در حالی است که مشخص نیست خانواده ترويل، که بعدها مالک خانه شدند، از وجود آن آگاه بودند یا خیر. این ساختمان که در سال ۱۹۶۶ به عنوان یک بنای تاریخی ملی شناخته شد، بخشی حیاتی از تاریخ نیویورک به عنوان عضوی از جنبش لغو بردهداری را به نمایش میگذارد.
- کشف یک ورودی مخفی و نردبان در کف موزه خانهی تاجران.
- این فضا احتمالاً به عنوان «خانه امن» برای بردگان فراری در شبکه خط آهن زیرزمینی به کار میرفته است.
- این کشف توسط باستانشناسان زیر کمد دیواری در راهروی طبقه دوم صورت گرفت.
- جوزف بروستر، سازنده اصلی خانه، مظنون اصلی تعبیه این مسیر فرار بوده است.
- این یافته بر نقش نیویورک در جنبش لغو بردهداری تأکید میکند.
کامیل چرکویچ، متصدی موزه، اظهار داشت: «ما میدانستیم که چیزی اینجا هست، اما واقعاً نمیدانستیم با چه چیزی روبرو هستیم.»
کریستوفر مارته، عضو شورای شهر نیویورک، بیان کرد: «بسیاری از نیویورکیها فراموش میکنند که ما بخشی از جنبش لغو بردهداری بودیم، اما این شواهد فیزیکی از اتفاقات گذشته و آنچه امروز رخ میدهد را نشان میدهد.»
این کشف نه تنها ارزش تاریخی موزه خانهی تاجران را به شدت افزایش میدهد، بلکه بینشی منحصر به فرد در مورد پویاییهای اجتماعی و اقدامات مخفیانه در نیویورک قرن نوزدهم، به ویژه مقاومت در برابر بردهداری، فراهم میآورد. این یافته بر اهمیت حفظ سوابق ملموس تاریخی برای درک پیچیدگیهای گذشته تأکید میکند.
