فعال فلسطینی محمود خلیل در حال مبارزه برای خود و دیگران در برابر اخراج از آمریکا

مبارزه محمود خلیل با اخراج و صدای اعتراض

محمود خلیل، فعال دانشجویی فلسطینی که به نماد اعتراضات دانشگاهی سال ۲۰۲۴ در ایالات متحده تبدیل شد، درگیر نبردی دشوار برای جلوگیری از اخراج خود از آمریکاست. با وجود شرایط وخیم، او همچنان فعالانه برای دیگران نیز می‌جنگد، زیرا معتقد است پرونده‌اش صرفاً یک موضوع شخصی نیست، بلکه تلاشی برای “به صدا درآوردن زنگ خطر” در مورد اقدامات ادارات مهاجرت است. خلیل پس از دستگیری توسط ICE (خدمات شهروندی و مهاجرت ایالات متحده) در پی فعالیت‌هایش در دانشگاه کلمبیا در حمایت از حقوق فلسطین و اعتراض به محاصره غزه، بیش از ۱۰۰ روز را در بازداشت سپری کرد. این تجربه باعث شد او شاهد “اقدامات غیرقانونی و غیرقانونی” DHS و ICE باشد.

نکات کلیدی نبرد حقوقی و سیاسی خلیل عبارتند از:

• تغییر افکار عمومی: نظرسنجی‌ها نشان می‌دهند که اکثریت آمریکایی‌ها معتقدند ICE اختیارات خود را بیش از حد گسترش داده است و نگرانی‌ها درباره نقض دادرسی عادلانه در اجرای قوانین مهاجرت افزایش یافته است.
• حمایت کنگره: خلیل با نمایندگان دموکرات مترقی در کنگره ملاقات کرده است که خواستار لغو کامل پرونده او هستند، زیرا حمایت از سیاست‌های سخت‌گیرانه ICE در حال تبدیل شدن به یک بار سیاسی است.
• تأثیر رأی دادگاه: یک تصمیم اخیر دادگاه استیناف حوزه سوم در پرونده خلیل مبنی بر اینکه دادگاه‌های منطقه‌ای فدرال صلاحیت رسیدگی به پرونده‌های او را در حین مراحل اخراج ندارند، موجی از نگرانی‌ها را در محافل حقوقی ایجاد کرده است. این امر می‌تواند دسترسی مهاجران به عدالت برای به چالش کشیدن بازداشت خود را به شدت محدود کند.
• پیامدهای گسترده: اگر این تصمیم تأیید شود، هزاران نفر از مهاجرانی که در حال اعتراض به بازداشت خود هستند، ممکن است تا پایان کامل روند مهاجرت خود از دسترسی به بررسی قضایی محروم شوند.

خلیل در اوج بازداشت خود توسط ترامپ به عنوان “هوادار تروریست” معرفی شد، اما اکنون او معتقد است که دولت پذیرفته است که در برخورد با او زیاده‌روی کرده است: “اقداماتی که علیه من انجام دادند عمدی بود، توسط این دولت، تمام دروغ‌هایی که پراکنده شد: اکنون آن‌ها آن‌ها را درباره افراد دیگر پخش می‌کنند.” مبارزه او این روزها فراتر از سرنوشت فردی اوست و بر رویه‌های کلی مهاجرتی در سطح ملی تأثیر می‌گذارد.

یکی از وکلای خلیل توضیح می‌دهد: “این بدان معناست که آن‌ها هیچ دسترسی به عدالت یا هرگونه بازبینی معناداری از اینکه چرا تحت روند اخراج قرار گرفته‌اند، ندارند، تا زمانی که کل پرونده پیش برود.”

خلیل می‌گوید: “حالا، موضوع به صدا درآوردن زنگ خطر است.”

در نهایت، مبارزه محمود خلیل، که از بازداشتگاه لویزیانا رها شد، نشان‌دهنده یک نقطه عطف بالقوه در نحوه برخورد سیستم قضایی آمریکا با فعالان مهاجر و چالش‌های مرتبط با اختیارات اجرای قوانین مهاجرت است. این پرونده نه تنها بر سر اخراج یک فرد، بلکه بر سر حدود قدرت‌های دولتی و حقوق دادرسی عادلانه برای هزاران نفر دیگر حکم خواهد راند.