بیانیه انجمن بازیگران سینما: نادیده گرفتن احوال روحی جامعه غیراخلاقی است

واکنش انجمن بازیگران به اظهارات جشنواره فجر

انجمن بازیگران سینما در پی اظهارات مطرح شده از سوی برخی کارگردانان در جشنواره فیلم فجر، بیانیه‌ای منتشر کرد که نشان‌دهنده تنش‌های موجود در جامعه هنری در آن مقطع بود. محور اصلی این بیانیه، اعتراض به استفاده از ادبیات تند و نسبت دادن صفاتی مانند «ترس» و «بزدل» به هنرمندانی بود که در جشنواره حضور نیافتند. انجمن این قضاوت‌های ناروا را تاسف‌بار توصیف کرده است.

اعضای این تشکل صنفی تأکید کردند که غیبت بسیاری از هنرمندان در نشست‌های خبری و جشنواره، در واقع ادای احترام به جامعه داغدار بوده است. در متن بیانیه ذکر شده بوده که نادیده گرفتن احوالات روحی جامعه و شرایط روانی حاکم بر آن، و همچنین بی‌توجهی به حال روحی بازیگران، «دور از انصاف و موازین اخلاق حرفه‌ای» است. این موضع‌گیری نشان‌دهنده اهمیت همدلی در شرایط بحرانی است.

دلیل غیبت هنرمندان

انجمن بازیگران توضیح داد که عدم حضور شماری از همکارانشان نه از روی «عافیت‌طلبی» بلکه واکنشی «طبیعی و انسانی به اندوه عمیقی» بوده که فضای عمومی کشور را فرا گرفته است. آن‌ها ابراز امیدواری کردند که برگزاری مهم‌ترین رویداد سینمایی کشور در زمانی دیگر و به دور از فضای غم‌بار فعلی امکان‌پذیر باشد تا هنرمندان مجبور به انتخاب بین وظایف حرفه‌ای و همدردی با مردم نباشند.

• اعتراض به دوقطبی‌سازی کاذب و ایجاد خط‌کشی میان خانواده سینما.
• درخواست از کارگردانان و تهیه‌کنندگان برای درک شرایط و همدردی با مردم داغدار.
• تأکید بر اینکه «هیچ‌چیز جایگزین همدلی و مدارا برای عبور از این روزهای سخت نخواهد بود».
• اشاره به سخنان محمدحسین مهدویان که بازیگران غایب را «بزدل» خطاب کرده بود.
• واکنش مهران احمدی که هنرمندان را عزادار عزیزانشان معرفی کرد، نه ترسو.

«غیبت شماری از همکاران ما در این روزها، نه برخاسته از عافیت‌طلبی، بلکه واکنشی طبیعی و انسانی به اندوه عمیقی است که فضای عمومی را در بر گرفته است.»

محمدرضا شریفی‌نیا نیز انتقاد کرد که دبیران جشنواره باید به جای برگزاری مراسم، به خانواده جانباختگان اخیر احترام می‌گذاشتند و آیین یادبود برگزار می‌کردند.

در نهایت، این بیانیه به حواشی ایجاد شده در جشنواره فجر و صحبت‌های انتقادی برخی افراد دامن زد، که این اختلافات به خداحافظی الناز شاکردوست از سینمای ایران نیز منجر شد. این اتفاق نشان داد که فشار اجتماعی و مسائل روحی شهروندان چقدر می‌تواند بر تعاملات حرفه‌ای جامعه تأثیرگذار باشد.