چگونه با قرار دادن گوشی صفحه رو به پایین، از «فابینگ» در جمعها جلوگیری کنیم؟
فابینگ (Phone snubbing) یا بیتوجهی به اطرافیان به دلیل استفاده از تلفن همراه، میتواند بیاحترامی تلقی شود. راهکارهای سادهای مانند برگرداندن صفحه گوشی میتواند حضور شما را در جمع بهبود بخشد.
پرهیز از فابینگ برای ارتباطات بهتر در جمع
تلفنهای هوشمند با وجود تواناییشان در نگهداشتن ما در ارتباط با دنیا، گاهی اوقات ما را از افراد حاضر در کنارمان دور میکنند. پدیدهای به نام "فابینگ" (Phubbing) یا نادیده گرفتن افراد به خاطر گوشی، زمانی رخ میدهد که گفتگوها به دلیل چک کردن نوتیفیکیشنها متوقف میشوند، و این امر میتواند موجب شود اطرافیان احساس کنند نادیده گرفته شدهاند. برای اینکه در مهمانیها یا هنگام صرف شام حضور بیشتری داشته باشیم، یک اقدام ساده یعنی قرار دادن گوشی به صورت صفحه رو به پایین میتواند تمرکز ما را روی افراد جلویمان حفظ کند. این کار صرفاً یک موضوع عملی نیست، بلکه یک قانون مؤدبانه اجتماعی محسوب میشود که نشان میدهد ما حواسمان پرت نخواهد شد.
دلایل متعددی برای مخفی نگه داشتن صفحه گوشی وجود دارد که فراتر از ملاحظات اجتماعی است:
- محافظت از صفحه نمایش: اگر گوشی روی میز قرار دارد، قرار دادن آن رو به پایین به محافظت از صفحه نمایش در برابر مایعات ریخته شده (مانند قهوه یا آب) کمک میکند. همچنین در صورت داشتن قاب با لبههای برجسته، از تماس مستقیم صفحه با خردهریزها روی میز جلوگیری میشود.
- صرفهجویی در باتری: هر نوتیفیکیشن باعث روشن شدن صفحه میشود و مصرف باتری را افزایش میدهد. با خاموش نگه داشتن صفحه، حتی اگر نوتیفیکیشنها زیاد باشند، از تخلیه سریع شارژ گوشی جلوگیری میشود.
- حداقلسازی حضور گوشی در زندگی: اغلب احساس میشود که گوشیهای امروزی بزرگتر از حد نیاز هستند و بخش زیادی از توجه افراد را به خود اختصاص میدهند. کنترل حداقل یک جنبه از حضور آن، یعنی رو به پایین قرار دادن صفحه، میتواند به به حداقل رساندن قدرت جذب توجه آن کمک کند.
دکتر میشل دیویس، روانشناس بالینی، میگوید: «تماس چشمی یکی از قدرتمندترین اشکال ارتباط انسانی است. تحقیقات علوم اعصاب نشان میدهند که هنگامی که دو نفر تماس چشمی مستقیم برقرار میکنند، فعالیت مغزی آنها شروع به هماهنگ شدن میکند که از ارتباط مؤثرتر و افزایش همدلی حمایت میکند. این هماهنگی زمانی که توجه به طور لحظهای به تلفن منتقل شود، مختل میگردد.»
با توجه به اینکه یک نوتیفیکیشن ناگهانی میتواند ما را وسوسه کند که گوشی را برداریم، قرار دادن آن روی میز به شکلی که صفحه آن دیده نشود، یک تصمیم آگاهانه برای حضور کامل در کنار عزیزانی است که ترجیح دادهایم وقت خود را با آنها بگذرانیم. این اقدام کوچک، تأثیر بزرگی بر کیفیت تعاملات ما دارد.
یکی از تجربیات شخصی نویسنده این بود که پس از ارتقاء گوشی و دریافت صفحه نمایش بزرگتر، متوجه شد که این صفحه بزرگتر با پیکسلهای بیشتر، او را به سمت عناوین خبری یا محتواهای اینترنتی بیشتر جذب میکند، اما میتواند با قرار دادن صفحه رو به پایین، این رقابت را کمی کنترل کند.
در نهایت، هرچند کنترل کامل تکامل فرم فاکتور گوشیها در دست ما نیست، اما میتوانیم این انتخاب ساده را انجام دهیم که آیا اجازه دهیم صفحه گوشی در زمانی که از آن استفاده نمیکنیم، ما را فرا بخواند یا خیر. این یک گام عملی برای بهبود ادب اجتماعی و کیفیت روابط است.
