فیلم پویانمایی دستساز «همیشه پشت غروب» ابراز دلتنگی برای خانه دوران کودکی
فیلم استاپ-موشن جویسان جیسون میتچام با ضربات قلمموی ضخیم، داستانی از فقدان، اندوه و یادبود را روایت میکند که خانهاش با تصمیم دولت خراب شد.
گرامیداشت خانه دوران کودکی با پویانمایی
فیلم “همیشه پشت غروب” اثر جیسون میتچام ادای احترامی بصری و احساسی به خانهای است که هنرمند در گرینزبورو، کارولینای شمالی، در آن بزرگ شده بود اما اکنون دیگر وجود ندارد. این خانه و زمین در سال ۲۰۱۱ از طریق سلب مالکیت به دلیل توسعه دولتی برای ساخت بزرگراه از بین رفت. میتچام آخرین بار در سال ۲۰۲۳ از زمینهای متروکه بازدید کرد و تنها بقایای آن زمان، نمایانگر خاطرات گذشته بود. این اثر هنری، ترکیبی دلنشین از انیمیشنهای اکسپرسیو استاپ-موشن با ضربات قلمموی ضخیم و احساسی است که داستانی از فقدان، اندوه و یادبود را در هالهای رؤیایی به تصویر میکشد. صداگذاری فیلم شامل گفتار مادر هنرمند و ویدئوهای خانگی ضبط شده در دهه ۱۹۸۰ است که عمق شخصی کار را افزایش میدهد.
میتچام توضیح میدهد که این فیلم، بازتاب مجموعهای از ویرانیهای شخصی و محلی است. این وقایع شامل ورشکستگی شرکت مهندسی پدرش پس از بحران مسکن ۲۰۰۸، ورشکستگی والدین، و در نهایت فوت هر دو نفرشان و همچنین مبارزات جامعه علیه توسعه تجاری که محلهشان را برای همیشه تغییر داد، میشود. این فیلم به عنوان یک مدیتیشن بر میراث و تغییرات اجباری در محیط زندگی عمل میکند.
فرآیند و تکنیک هنری
تکنیک مورد استفاده در انیمیشن، یعنی استفاده از رنگهای ضخیم و حالتدار که با دست نقاشی شدهاند، به فیلم حسی ملموس و بسیار شخصی میبخشد. این سبک انیمیشن، بیننده را به درون احساسات هنرمند سوق میدهد و به جای نمایش واقعیت، تفسیر احساسی اثر را منتقل میکند.
- فیلم از تکنیک استاپ-موشن با استفاده از پانلهای نقاشی شده استفاده میکند.
- محتوای صوتی شامل خاطرات مادری و ویدئوهای خانوادگی دهه ۱۹۸۰ است.
- پروژه ادای احترامی به جامعه از دست رفته و دوران کودکی هنرمند است.
- زمینه از دست رفتن خانه، سلب مالکیت برای ساخت بزرگراه بود.
- این اثر منعکسکننده بحرانهای شخصی و محلی پس از سال ۲۰۰۸ است.
«این فیلم مجموعهای از ویرانیهای انباشته شده، هم شخصی و هم محلی را بازتاب میدهد: فروپاشی شرکت مهندسی مدنی و نقشهبرداری پدرم پس از بحران مسکن ۲۰۰۸، ورشکستگی والدینم، مرگ او، و سپس مرگ مادرم، و مبارزه جامعه علیه توسعه تجاری که محله آنها را به طور دائم تغییر میداد.»
دیدن ویدیوی پشت صحنه که جزئیات بیشتری از فرآیند و تفکر هنرمند را نشان میدهد، ارزشمند است.
در نهایت، “همیشه پشت غروب” صرفاً یک فیلم انیمیشن نیست، بلکه تلاشی هنرمندانه برای حفظ خاطرات و ابراز اندوه عمیق نسبت به از دست دادن مکانهای مهم زندگی است. این نوع هنر، که مستقیماً با تجربه زیسته هنرمند در ارتباط است، قدرت حفظ داستانهای فردی در برابر تغییرات بزرگ شهری و اجتماعی را نشان میدهد.
