اهمیت جدی گرفتن میگرن، سرگیجه و بیحسی تکرارشونده
نادیده گرفتن طولانیمدت علائمی مانند میگرن، سرگیجه یا بیحسی که به استرس نسبت داده میشود، میتواند نشانهای از مشکلات عصبی یا عروقی پنهان باشد و نیاز به بررسی پزشکی دارد.

چرا میگرن، سرگیجه و بیحسی نباید نادیده گرفته شوند؟
بسیاری از افراد علائمی نظیر میگرن، سرگیجه، یا بیحسی را به عواملی موقتی مانند استرس، خستگی یا کمخوابی نسبت داده و به خوددرمانی یا انتظار برای برطرف شدن خودبهخودی آنها روی میآورند. با این حال، دکتر دیپ داس، متخصص مغز و اعصاب، هشدار میدهد که تکرار یا تغییر الگوی این نشانهها میتواند هشداری اولیه برای بروز اختلالات عصبی یا عروقی جدیتر باشد. نادیده گرفتن این علائم، بهویژه اگر جدید، شدید یا مزمن باشند، میتواند تأخیر در تشخیص و درمان بیماریهای بالقوه خطرناک ایجاد کند. شناخت زمان مراجعه به پزشک حیاتی است.
میگرنهای عودکننده و گردش خون مغز
میگرن فراتر از یک سردرد ساده است و یک پدیدهی پیچیدهی عصبی محسوب میشود. میگرنهای مکرر یا آنهایی که با علائم همراه هستند، میتوانند نشانهای از اختلال در گردش خون مغز باشند. نشانههای هشداردهندهی میگرن شامل افزایش ناگهانی دفعات حمله، مشکلات بینایی یا گفتاری، ضعف عضلانی همراه با سردرد، یا شروع میگرن پس از ۴۰ سالگی است. این الگوها نیازمند بررسیهای دقیق عصبی هستند.
سرگیجهی مداوم و دلایل پنهان
سرگیجه مکرر گاهی به کمآبی نسبت داده میشود، اما میتواند ریشههای جدیتری نیز داشته باشد، از جمله اختلالات گوش داخلی، افت فشار خون، بینظمی ضربان قلب، یا حتی هشدار اولیهی سکتهی مغزی. سرگیجه همراه با تپش قلب، عدم تعادل، یا تاری دید نباید ساده تلقی شود.
بیحسی و گزگز؛ فشار بر اعصاب
بیحسیها و گزگزهای مکرر یا بدون علت مشخص (برخلاف بیحسی ناشی از نشستن طولانیمدت)، میتواند نشانهی فشار روی اعصاب، کمبود ویتامین B12، آسیب عصبی ناشی از دیابت، یا حتی حملات ایسکمیک گذرا (مینیسکتهها) باشد.
تغییر در الگوی علائم: زنگ خطر
نکتهی حیاتی، خود علامت نیست، بلکه تغییر الگوی آن است. افزایش دفعات، شدت یافتن، تفاوت با حملات قبلی، یا ظاهر شدن ناگهانی بدون محرک مشخص، نشاندهندهی شروع یک روند جدید در بدن است و نیاز به ارزیابی فوری دارد.
ترکیب علائم و پیشدرآمد بیماریهای جدی
ترکیب این علائم، ریسک بالاتری را نشان میدهد. مثلاً سرگیجه همراه با اختلال در گفتار، یا بیحسی همراه با ضعف عضلانی، میتواند پیشدرآمد رویدادهای جدی عصبی مانند سکتهی مغزی باشد.
«ارزیابی زودهنگام پزشکی، علل پرخطر را حذف کرده و امکان مداخلهی بهموقع پیش از بروز عوارض جدی را فراهم میکند.»
«همهی سرگیجهها یک سرگیجهی بیخطر نیستند؛ گاهی این علامت میتواند هشدار بیثباتی عصبی یا قلبیعروقی باشد.»
در صورت مشاهدهی شروع ناگهانی و شدید علائم، یکطرفه بودن آنها، یا اختلال در گفتار یا بینایی، باید فوراً به پزشک مراجعه شود تا از پیامدهای جدی جلوگیری گردد. تشخیص زودهنگام در این موارد کلید اصلی حفظ سلامت است.



