آیا پروتئینبارها و ماستهای بدون قند واقعاً سالم هستند؟
متخصص تغذیه به بررسی این موضوع میپردازد که پروتئینبارها و ماستهای بدون قند تا چه حد انتخابی سالم محسوب میشوند و چه واقعیتهایی پشت این برچسبهای تبلیغاتی نهفته است.
ارزیابی سلامت واقعیِ پروتئینبارها و ماستهای بدون قند
محصولاتی مانند پروتئینبارها و ماستهای بدون قند به دلیل برچسبهای جذابی نظیر «پروتئین بالا» و «قند کم»، به سرعت به میانوعدههای محبوب در میان ورزشکاران و افراد علاقهمند به تناسب اندام تبدیل شدهاند. با این حال، سخنان متخصصان تغذیه نشان میدهد که سالمبودن این محصولات به شدت به ترکیبات و میزان فرآوری آنها وابسته است. وارنیت یاداو، متخصص تغذیه، تأکید میکند که این محصولات بهطور پیشفرض لزوماً سالم نیستند و نباید جایگزین غذاهای کامل و طبیعی شوند. کلید اصلی در درک این است که یک محصول فرآوریشده با تبلیغات هوشمندانه ممکن است حاوی مقادیر زیادی شربتها، طعمدهندههای مصنوعی و چربیهای ناسالم باشد.
ویژگیهای پروتئینبار سالم
پروتئینبارها اغلب بهعنوان راهکاری سریع برای تأمین پروتئین پس از تمرین یا در روزهای شلوغ معرفی میشوند، اما باید در انتخاب آنها دقت ویژهای به عمل آید. بسیاری از نمونههای تجاری در اصل شباهت زیادی به شکلاتبارها دارند. برای تشخیص یک پروتئینبار مناسب، باید به دنبال محصولی با حداقل ۱۰ تا ۱۵ گرم پروتئین، قند افزوده کم، حاوی فیبر کافی و با ترکیبات قابل تشخیص و طبیعی بود. مصرف مداوم نمونههایی که حاوی الکلهای قندی یا شیرینکنندههای مصنوعی هستند، میتواند منجر به مشکلات گوارشی مانند نفخ و گاز معده شود. متخصصان تأکید میکنند که منابع پروتئینی طبیعی مانند تخممرغ، ماست ساده یا حبوبات هم مغذیتر هستند و هم خاصیت سیری بیشتری دارند.
ماست بدون قند: فریب برچسبها
برچسب «صفر قند» در ماستها میتواند گمراهکننده باشد. اگرچه این محصولات فاقد قند افزودهاند، اغلب برای جبران طعم، از شیرینکنندههای مصنوعی، غلظتدهندهها و طعمدهندههای سنتتیک استفاده میشود. در مقابل، ماست ساده و بدون طعم به دلیل داشتن پروبیوتیکها، کلسیم و پروتئینهای طبیعی، یک انتخاب عالی برای سلامت روده و سیستم ایمنی محسوب میشود. افزودن شیرینکنندههای مصنوعی در مقادیر زیاد ممکن است بر حس چشایی و حتی سلامت بلندمدت میکروبیوم روده تأثیر بگذارد. بهترین رویکرد مصرف ماست ساده و افزودن طعمدهندههای طبیعی مانند میوه یا دارچین است.
- میزان فرآوری مهمترین عامل تعیینکننده سلامت محصول است.
- خوراکیهای آماده باید نقش مکمل را داشته باشند، نه پایه و اساس رژیم غذایی روزانه.
- منابع کامل پروتئین طبیعی احساس سیری بیشتری ایجاد میکنند.
- پیش از خرید، به طول فهرست ترکیبات توجه کنید و سعی کنید بیشتر مواد تشکیلدهنده شناخته شده باشند.
- مصرف بیش از حد شیرینکنندههای مصنوعی میتواند بر سلامت روده تأثیر منفی بگذارد.
“هرچه یک ماده غذایی بیشتر فرآوری شده باشد، احتمال وجود افزودنیهایی که برای سلامت بلندمدت مفید نیستند، بیشتر میشود.”
“پروتئینبارها در شرایط خاص مثل ریکاوری بعد از تمرین مفیدند، اما نباید بهطور منظم جایگزین وعدههای غذایی کامل شوند.”
در نهایت، پروتئینبارها و ماستهای بدون قند تنها در صورتی میتوانند به سلامت کمک کنند که مصرفکننده نسخههایی با حداقل فرآوری را انتخاب کرده و آنها را به عنوان خوراکیهای مکمل در کنار یک رژیم غذایی متعادل و با تمرکز بر مواد غذایی طبیعی استفاده کند. تأکید اصلی بر کیفیت مواد اولیه و طبیعیبودن ترکیبات است، نه صرفاً برچسبهای بازاریابی.
