چگونگی جایگزینی شناورهای سطحی بدون سرنشین با کشتی‌های سرنشین‌دار سنتی

انقلاب رباتیک در میدان نبرد دریایی

در سال‌های اخیر، شناورهای سطحی بدون سرنشین (USV) پارادایم نبردهای دریایی را به شکل بنیادینی متحول کرده‌اند. اتکای صرف به کشتی‌های بزرگ و سرنشین‌دار در حال تبدیل شدن به یک رویکرد قدیمی است، زیرا کشورها به سمت استفاده از ربات‌های سطحی برای انجام مأموریت‌های خطرناک و سخت روی آورده‌اند. USVها، با وجود ظاهر ساده‌شان، از نظر هزینه ارزان‌تر بوده، قابلیت گسترش بیشتری دارند و می‌توانند حسگرها، سلاح‌ها و سامانه‌های ارتباطی پیشرفته را که پیش‌تر نیازمند خدمه انسانی بودند، حمل کنند. این فناوری امکان تحقق مفاهیمی چون «عملیات دریایی توزیع‌شده» را فراهم می‌آورد، جایی که شبکه‌ای از شناورهای خودران قابلیت‌های شناسایی، تهاجم و حفاظت را به صورت پراکنده در پهنه‌های اقیانوسی مستقر می‌کنند.

این روند در حال ظهور، نمونه‌های برجسته‌ای از سراسر جهان دارد که نقش این ربات‌های آبی را در استراتژی‌های نظامی نشان می‌دهند:

• سی هانتر (Sea Hunter - آمریکا): یک شناور سه‌بدنه ۴۰ متری که برای ردیابی زیردریایی‌ها در دوره‌های بسیار طولانی طراحی شده است. نقطه قوت اصلی آن مداومت عملیاتی بالا و هزینه عملیاتی بسیار پایین در مقایسه با ناوشکن‌های سنتی است.
• سی‌هاوک (Seahawk - آمریکا): نسخه تکامل‌یافته سی هانتر با بهبود پایداری و ظرفیت حمل بار، که برای نقش‌های پیشرو نظارتی و انحرافی از ناوگان‌های اصلی کاربرد دارد.
• ماگورا نوع V (Magura V-type - اوکراین): این شناورهای رزمی انتحاری در جنگ اخیر ثابت کرده‌اند که یک پلتفرم کوچک و نسبتاً ارزان می‌تواند تهدیدی جدی برای کشتی‌های جنگی بسیار بزرگ‌تر باشد و توانایی حمل تسلیحات سنگین‌تر را نیز در نسخه‌های جدیدتر دارند.
• دویل ری T۲۴ (Devil Ray T۲۴ - آمریکا): شناوری سریع با قابلیت حمل محموله‌های متنوع که می‌تواند به‌عنوان یک کشتی مادر برای استقرار سایر ربات‌های کوچک‌تر عمل کرده و انعطاف‌پذیری ناوگان‌های بدون سرنشین را افزایش دهد.
• ماتانگی (Matangi - هند): نمادی از تلاش برای خودمختاری دریایی بومی، مجهز به مسلسل کنترل‌شونده و قابلیت میزبانی و پرتاب پهپاد برای دفاع ساحلی.
• واریانت ۷ (Variant ۷ - Red Cat/ Blue Ops): یک شناور ۷ متری چندمنظوره با قابلیت پنهان‌کاری بالا که می‌تواند نقش تهاجمی یا گشتی را بر اساس پیکربندی خود ایفا کند.
• سلکی ۷ (SELKIE ۷ - Sea Machines Robotics): تمرکز این مدل بیشتر بر کاربردهای غیرنظامی و امنیتی مانند نقشه‌برداری هیدروگرافی و بازرسی دارایی‌های فراساحلی با استفاده از نرم‌افزار خودران پیشرفته است.

«این شناورها روند نظارت، تهاجم و مأموریت‌های پرخطر را که کشتی‌های سرنشین‌دار به‌تنهایی قادر به رقابت با آن‌ها نیستند، متحول کرده‌اند.»

توسعه این سیستم‌های خودران نشان می‌دهد که عرصه دریاها در حال تبدیل شدن به میدانی پیچیده است که در آن شبکه‌هایی از شناورهای هوشمند در کنار کشتی‌های سنتی فعالیت خواهند کرد. این ترکیب، کنترل میدان نبرد دریایی را برای هر دشمنی بسیار دشوارتر خواهد ساخت، زیرا چگالی عملیاتی و تنوع تهدیدات افزایش می‌یابد.