خوشا به حال منتظران در کلام امام صادق (ع)

ویژگی منتظران حضرت مهدی (عج) از منظر امام صادق (ع)

در کلام گهربار امام صادق علیه السلام، به توصیفی ارزشمند از منتظران واقعی حضرت حجت (عج) اشاره شده است. این روایت که در منابع معتبر حدیثی مانند «وسائل الشیعه» ذکر شده، نکته‌ای اساسی را درباره تثبیت قلبی در زمان غیبت مطرح می‌کند. امام، رستگاری و سعادتمندی را از آن کسی می‌داند که در دوره غیبت، محکم به امر اهل بیت (علیهم السلام) چنگ زده و از مسیر هدایت منحرف نشود. این تمسک نه صرفاً ادعایی زبانی، بلکه یک پایداری قلبی و عملی است.

ایشان می‌فرمایند: “طُوبی لِمَنْ تَمَسَّکَ بِاَمْرِنا فی غَیْبَةِ قائِمِنا، فَلَمْ یَزِغْ قَلْبُهُ بالْهِدایَةِ” که ترجمه‌ی آن تأکید بر خوشا به حال کسی دارد که در ایام غیبت قائم آل محمد (ص) به شیوه و فرمان ما تمسک جوید و قلب هدایت یافته‌اش به سوی باطل میل نکند.

نکات کلیدی این حدیث:

• تمسک به امر اهل بیت (ع): این به معنای پیروی از دستورات و تعالیم آن‌ها در همه زمینه‌ها است، به‌ویژه در دوران فقدان امام معصوم (ع).
• ثبات قلبی: مهم‌ترین معیار، سلامت قلبی است؛ قلبی که هدایت شده، نباید به فتنه یا انحرافات زمانی آلوده شود.
• غیبت قائم (عج): زمان غیبت، دوران حساس آزمون ایمان و هدایت است.

«خوشا به حال کسی که در زمان غیبت قائم ما به فرمان ما چنگ زند و قلب هدایت شده‌اش به طرف باطل متمایل نشود.»

• اهمیت هدایت: هدایت، یک موهبت الهی است که باید با تمسک به راه اهل بیت (ع) حفظ گردد تا قلب از مسیر حق منحرف نگردد.

«تمسک به امر ما در غیبت، تضمین‌کننده عدم گمراهی قلب است.»

این روایت نشان می‌دهد که انتظار واقعی، نوعی جهاد با نفس برای حفظ اعتقاد و عمل صحیح در سخت‌ترین شرایط غیبت است. کسانی که موفق به حفظ این دو عنصر — تمسک و ثبات قلبی — شوند، مشمول دعای خیر امام صادق (ع) خواهند بود.