نگرانیهای بزرگ تیم ملی فوتبال ایران در مسیر جام جهانی ۲۰۲۶
خط دفاعی تیم ملی فوتبال ایران، به ویژه در قلب دفاع، بزرگترین دغدغه امیر قلعهنویی برای فهرست نهایی جام جهانی ۲۰۲۶ است؛ ثبات و آمادگی مدافعان مورد سوال است.

چالشهای خط دفاعی تیم ملی فوتبال ایران در آستانه جام جهانی
با نزدیک شدن به زمان اعلام فهرست نهایی تیم ملی فوتبال ایران برای مسابقات جام جهانی ۲۰۲۶، تمرکز نگرانیها مستقیماً بر روی خط دفاعی معطوف شده است. این دغدغه بهویژه در پست قلب دفاع پررنگتر است، جایی که فقدان ثبات و کمبود گزینههای مطمئن و آماده، چالش اصلی کادر فنی به رهبری امیر قلعهنویی محسوب میشود. سرمربی قصد دارد از میان ۲۶ بازیکن فهرست نهایی، سهم قابل توجهی (حدود ۹ بازیکن) را به پستهای دفاعی اختصاص دهد که ۵ سهمیه آن به مدافعان میانی اختصاص خواهد یافت، انتخابی که با توجه به عملکرد ضعیف برخی بازیکنان در فصل جاری لیگ برتر پیچیده شده است.
مرور عملکرد بازیکنان دعوتشده نشان میدهد که بسیاری از مدافعانی که قلعهنویی روی آنها حساب باز کرده است، از جمله شجاع خلیلزاده، محمدحسین کنعانیزادگان، مرتضی پورعلیگنجی، علی نعمتی، امین حزباوی، محمدمهدی زارع و سیدمجید حسینی، نتوانستهاند در فصل جاری لیگ برتر عملکردی ایدهآل و باثبات از خود به نمایش بگذارند. این وضعیت، فرآیند آمادهسازی تیم برای یکی از مهمترین تورنمنتهای پیش رو را تحتالشعاع قرار داده است.
بررسی عملکرد مدافعان اصلی
علیرغم انتقادات، برخی بازیکنان مانند شجاع خلیلزاده، حسین ابرقویینژاد و سامان فلاح جزو معدود مدافعانی هستند که آمارهای کمی و کیفی قابل قبولی در لیگ برتر ثبت کردهاند. با این حال، وضعیت مصدومیتها و کاهش دقایق بازی یکی دیگر از ریسکهای بزرگ است؛ برای مثال، سیدمجید حسینی با وجود سابقه خوب ملی، به دلیل مصدومیتهای متوالی در سوپرلیگ ترکیه کمفروغ بوده است. سایر مدافعان نیز در پنج بازی اخیر لیگ برتر شاهد افت سطح، ناهماهنگی و اشتباهات فردی مکرر بودهاند که میتواند اعتماد به خط دفاعی را کاهش دهد.
کادر فنی تیم ملی در سالهای گذشته فرصتهای متعددی برای آزمایش گزینههای جدید در قلب دفاع داشته، اما محدود ماندن دایره انتخابهای در دسترس، حالا قلعهنویی را در مقابل یکی از جدیترین موانع مسیر جام جهانی قرار داده است.
نقاط ضعف و تردیدها
- ضعف در آمادگی: بسیاری از مدافعان ملیپوش در لیگ جاری دچار افت فنی و بدنی بودهاند.
- مصرف بیش از حد: اتکا به بازیکنانی با سابقه مصدومیتهای مکرر، ریسک بالایی برای تیم است.
- هماهنگی: ناهماهنگیهای فردی در بازیهای اخیر لیگ برتر مشهود بوده است.
- عدم تنوع: لیست محدود گزینههای مطمئن در پست مدافع میانی، دست سرمربی را بسته است.
- تعداد سهمیه: اختصاص ۵ سهمیه به مدافعان میانی، نشاندهنده اهمیت این پست در ذهن کادر فنی است.
به گفته کارشناسان، ثبات دفاعی یکی از پایههای اصلی موفقیت در مسابقات بزرگی چون جام جهانی است و نگرانی کنونی درباره خط دفاعی ایران، یک زنگ خطر جدی تلقی میشود.
نتیجهگیری: امیر قلعهنویی نیازمند یک بازنگری جدی در اولویتبندی و همچنین یافتن راهکارهایی برای افزایش آمادگی و هماهنگی مدافعان تا پیش از شروع جام جهانی ۲۰۲۶ است؛ زیرا ضعف در این بخش میتواند کل برنامههای تیم را تحت تاثیر قرار دهد.


