لاوروف: روسیه خود را برای میانجیگری بین ایران و آمریکا تحمیل نمیکند
سرگئی لاوروف، وزیر امور خارجه روسیه، اعلام کرد که مسکو خود را مجبور به میانجیگری در مناقشه غرب آسیا نمیکند، اما در گفتگوهایش با ایران، آمریکا و اسرائیل درباره این وضعیت تبادل نظر میکند.
موضع روسیه در قبال میانجیگری در مناقشات غرب آسیا
«سرگئی لاوروف»، وزیر امور خارجه روسیه، موضع کشورش را در خصوص نقشآفرینی در تحولات غرب آسیا مشخص ساخت. وی تأکید کرد که مسکو قصد ندارد بهطور فعال خود را به عنوان «میانجی» در اختلافات جاری میان ایران، آمریکا و اسرائیل تحمیل کند. لاوروف در اظهاراتی بیان داشت: «ما در حال حاضر خودمان را به عنوان میانجی به اسرائیل، ایران یا ایالات متحده تحمیل نمیکنیم. بلکه در تماسهایمان با آنها، صرفاً در حال بحث در مورد وضعیت منطقه هستیم.» این موضعگیری نشاندهنده احتیاط روسیه در ورود مستقیم به میانجیگری رسمی است، در حالی که از نقش خود به عنوان یک قدرت تأثیرگذار در منطقه غافل نیست.
لاوروف همچنین اشاره کرد که مسکو آماده است تا در صورت لزوم، به حل و فصل وضعیت کنونی در غرب آسیا کمک کند و بر پایبندی بازیگران اصلی به توافقات قبلی تأکید دارد. وی به شبکه راشا تودی گفت که طرف آمریکایی و ایرانی میدانند روسیه تمایل دارد در هرگونه تلاش برای برقراری ثبات در خاورمیانه مشارکت کند. روسیه به تحولات جاری در غرب آسیا بیتفاوت نیست و این منطقه همواره یکی از محورهای سیاست خارجی این کشور محسوب میشود. این اظهارات در بحبوحه تنشهای منطقهای و مذاکرات احتمالی بین طرفین صورت گرفته است.
- روسیه بر عدم تحمیل نقش میانجی بر بازیگران اصلی تأکید دارد.
- مسکو در تماسهای دوجانبه با ایران و آمریکا در مورد وضعیت منطقه گفتگو میکند.
- آمادگی روسیه برای مشارکت در حل و فصل اوضاع خاورمیانه در صورت لزوم.
- تأکید بر اهمیت پایبندی به توافقات قبلی در منطقه.
- روسیه نسبت به تحولات غرب آسیا موضع بیطرفانه فعال دارد.
«ما در حال حاضر خودمان را به عنوان میانجی به اسرائیل، ایران یا ایالات متحده تحمیل نمیکنیم. بلکه در تماسهایمان با آنها، صرفاً در حال بحث در مورد وضعیت منطقه هستیم.»
«آمریکا و ایران میدانند که مسکو آماده است تا در حل و فصل اوضاع خاورمیانه و پایبندی به توافقات قبلی مشارکت کند.»
در نهایت، اظهارات لاوروف نشاندهنده تمایل روسیه برای حفظ نفوذ دیپلماتیک خود در خاورمیانه است، بدون آنکه به عنوان یک واسطه اجباری در مناقشات پیچیده تبدیل شود. این رویکرد به روسیه اجازه میدهد تا روابط خود را با طرفین درگیر حفظ کرده و در عین حال، از ورود به تعهدات میانجیگری سنگین پرهیز نماید.
