روایتی کمتر شنیده شده از یکی از نزدیکان مهم آیتالله طالقانی
روایتی از اقدامات انقلابی ولیالله چهپور، از جمله استفاده از فیلمهای ۱۶ میلیمتری با صدای آیات جهاد در مدارس اسلامی؛ و نقش او در پشتیبانی انقلابیون و دفتر آیتالله طالقانی.
خاطرات ولیالله چهپور از فعالیتهای انقلابی
ولیالله چهپور، از یاران نزدیک آیتالله طالقانی و یکی از فعالان مؤثر در دوران مبارزات علیه رژیم پهلوی، ناگفتههایی از فعالیتهای خود در آن دوران را بازگو میکند. چهپور که در محله عودلاجان تهران متولد شد و پس از فقدان پدر، سختیهای زیادی را متحمل شد، با آشنایی با مهدی غیوران به فعالیتهای مخفی انقلابی روی آورد. منزل او به مرکزی برای جلسات تفسیر قرآن، بحثهای سیاسی، و حتی کلاسهای جودو و دفاع شخصی تبدیل شد؛ مکانی که در آن مواد منفجره و دارو برای مجروحین نگهداری میشد. این فعالیتها او را به چهرهای تدارکاتی در میان گروههای مبارز تبدیل کرد.
چهپور همچنین در حوزه فرهنگی نقش مهمی ایفا کرد. وی با پیشنهاد آیتالله بهشتی، شرکت «فیلم در خدمت دین» را تأسیس نمود. این شرکت با هدف جایگزینی فعالیتهای فرهنگی مفید به جای سینما و تلویزیون غیرمذهبی، فیلمهای ۱۶ میلیمتری آموزشی و اخلاقی را در مدارسی مانند علوی، رفاه و معرفت به نمایش میگذاشت. چهپور در این باره خاطرهای جالب را نقل میکند که نشاندهنده عمق مبارزه فرهنگی بود:
- وی برای فیلمهایی که از نظر رژیم “خلاف” تلقی میشدند، کوتینگ انجام داده و صداهایی از جمله آیههای جهاد را روی آنها میگذاشت تا مردم را به مبارزه تشویق کند.
- او اشاره میکند که آقای هاشمی (رفسنجانی) این اقدام را دیده و هشداری جدی درباره خطر دستگیری همه آنها داده است.
ارتباطات و نقش در انقلاب
رابطه چهپور با آیتالله طالقانی بسیار نزدیک بود و پس از ازدواج دخترش با محمدرضا طالقانی، این ارتباط تقویت شد. وی پس از آزادی آیتالله طالقانی از زندان، مسئولیت دفتر ایشان را عهدهدار شد و آن دفتر را به کانونی برای هماهنگیهای انقلابی تبدیل کرد. همچنین در مقطعی، هاشمی رفسنجانی در خانه او با بهرام آرام به گفتگو نشست. اسناد ساواک نیز فعالیتهای او در شرکت فیلم در خدمت دین و حتی جلسات هیأتمدیره این شرکت را ثبت کردهاند، که نشان میدهد فعالیتهای او زیر ذرهبین دستگاه امنیتی بوده است.
«آقای هاشمی این را دید. گفت این را نگذارید، این را هر که ببیند، همهتان را میگیرند. مردم را به جهاد و مبارزه تشویق میکردیم.»
پس از پیروزی انقلاب
پس از انقلاب، چهپور پستهای متعددی را بر عهده گرفت، از جمله مدیریت دفتر آیتالله طالقانی، جمعآوری اموال مازاد دولت در زمان نخستوزیری شهید رجایی، و همچنین هشت سال مدیرعامل شرکت واحد اتوبوسرانی تهران بود. او همچنین در جمعآوری اموال مصادره شده با مأموریت میرحسین موسوی فعالیت داشت.
روایت او از شب ارتحال آیتالله طالقانی نیز تکاندهنده است. او که در آن شب بر بالین ایشان بود، تلاشهای مکرر خود برای یافتن پزشک در ساعات متأخر شب را شرح میدهد. وی شاهد بود که آیتالله طالقانی وضعیت جسمانیشان رو به وخامت گذاشته و با وجود درخواستهای مکرر چهپور برای آمدن پزشک، ایشان ابتدا مقاومت میکردند.
«گفتم آقا دکتر بیاورم. گفت نه، مثل اینکه سرما خوردم... همینطور که یکپهلو دراز کشیده بود من دیدم تنفسش خیلی ناراحت است و خُرخُر میکند.»
این خاطرات، بُعدی پنهان از جانفشانیها و اقدامات فرهنگی-نظامی افرادی چون ولیالله چهپور را در آستانه انقلاب اسلامی نمایان میسازد.
