جدال حقوقی درباره استفاده از واژه «شیر» برای محصولات گیاهی در بریتانیا

جنجال بر سر نام‌گذاری «شیر» برای نوشیدنی‌های گیاهی

شرکت سوئدی Oatly، تولیدکننده نوشیدنی‌های گیاهی، پس از رأی دیوان عالی بریتانیا از به‌کار بردن واژه Milk (شیر) برای بازاریابی محصولاتش، از جمله شیر جو دوسر، منع شد. این حکم در پی سال‌ها درگیری حقوقی میان Oatly و انجمن تجاری Dairy UK صادر شد. طبق قوانین بریتانیا، واژه “Milk” به‌طور سنتی برای محصولاتی به کار می‌رود که مستقیماً از حیوانات و فراورده‌های لبنی به دست می‌آیند. این موضوع نشان‌دهنده حساسیت‌های موجود در تنظیم مقررات مربوط به برچسب‌گذاری مواد غذایی و حفظ معانی سنتی اصطلاحات در بازار است.

این پرونده همچنین شامل منع استفاده Oatly از شعار مشهورش یعنی “Post Milk Generation” شد که حکم دیوان عالی آن را در بالاترین مرجع قضایی بریتانیا تأیید کرد. استدلال اصلی این بود که استفاده از این واژه‌ها برای محصولات غیرلبنی می‌تواند برای مصرف‌کننده گمراه‌کننده باشد، حتی اگر در قالب یک نشان تجاری استفاده شود.

محدودیت‌های قانونی برچسب‌گذاری

طبق مقررات بریتانیا، برخی اصطلاحات مانند “Milk” و “Olive Oil” (روغن زیتون) تنها برای توصیف محصولات دارای ماهیت مشخص و منشأ تعریف‌شده به کار می‌روند. این حکم باعث شد تا صنعت لبنیات تأکید کند که شفافیت در برندینگ برای حفظ اصالت و معنای واژگان حیاتی است.

• دیوان عالی بریتانیا Oatly را از ثبت و استفاده از نشان تجاری “Post Milk Generation” منع کرد.
• این رأی بر اساس مقرراتی صادر شد که واژه “Milk” را مختص محصولات حیوانی می‌داند.
• انجمن Dairy UK این تصمیم را برای روشن شدن حدود استفاده از اصطلاحات لبنی در بازاریابی حیاتی خواند.
• Oatly این حکم را ضدرقابتی و مضر برای مصرف‌کنندگان بریتانیایی ارزیابی کرده است.
• تلاش Oatly برای ثبت این نشان تجاری در سال ۲۰۱۹ آغاز شده بود که در نهایت در دیوان عالی رد شد.

جودیت برایانز، مدیرعامل Dairy UK، اظهار داشت: “این رأی تصمیمی مهم برای صنعت لبنیات است که به حفظ معنای روشن این واژه‌ها برای مصرف‌کنندگان کمک خواهد کرد و حدود و ثغور استفاده از اصطلاحات لبنی را در برندینگ روشن می‌کند.”

وکیل ارشد علائم تجاری اعلام کرد که این پرونده برای نخستین بار در بالاترین مرجع قضایی بریتانیا تعیین تکلیف شده و سابقه کم‌نظیری در صدور چنین احکامی دارد.

تصمیم دیوان عالی بریتانیا یک نقطه عطف در زمینه حقوق مالکیت فکری و بازاریابی مواد غذایی است، به‌ویژه در بازارهایی که تقاضا برای محصولات جایگزین گیاهی رو به افزایش است. این حکم تأکید می‌کند که حتی در رقابت‌های تجاری، قوانین حفظ تعاریف سنتی کلمات کلیدی همچنان قدرت اجرایی بالایی دارند.