شناسایی گروههای در معرض خطر بالاتر تومورهای مغزی و نخاعی
بررسی عوامل مؤثر بر بروز تومورهای سرطانی سیستم عصبی مرکزی از جمله عوامل ژنتیکی، تابش اشعه، سن، جنسیت و اختلالات ایمنی بر اساس اظهارات متخصص جراحی مغز و اعصاب.
عوامل مؤثر بر بروز تومورهای سیستم عصبی مرکزی
تومورهای سیستم عصبی مرکزی که شامل مغز، نخاع و اعصاب محیطی میشوند، سهم کوچکی از کل تومورهای بدن را تشکیل میدهند؛ حدود ۳۰ تا ۴۰ درصد از این تومورها بدخیم (سرطانی) و باقی خوشخیم هستند. با وجود ناشناخته بودن علت اصلی بسیاری از این تومورها، عوامل شناختهشدهای وجود دارند که خطر ابتلا را افزایش میدهند. یکی از مهمترین این عوامل، زمینههای ژنتیکی است، به طوری که در بیماریهایی نظیر نوروفیبروماتوزیس و توبروز اسکلروزیس، ارتباط مستقیمی با ژنتیک مشاهده میشود. علاوه بر این، تابش اشعه (رادییشن) به عنوان یک عامل کاملاً اثباتشده ذکر شده است، به ویژه برای افرادی که در معرض مقادیر بالای اشعه قرار میگیرند؛ این خطر در کودکان که ممکن است چندین بار تحت تصویربرداریهایی مانند سیتیاسکن قرار گیرند، بالاتر است.
سن، جنس و چالشهای ایمنی
سن و جنس از دیگر عوامل تأثیرگذار در نوع تومورها هستند. برای مثال، تومور مدولوبلاستوم بیشتر در کودکان شیوع دارد، در حالی که گلیوبلاستوم یا مننژیوم در سالمندان دیده میشوند. همچنین، تفاوتهای جنسیتی وجود دارد؛ مننژیوم در خانمها شایعتر است، اما تومورهای گلیال بیشتر در آقایان مشاهده میشوند. اختلالات ایمنی نیز نقش مهمی در افزایش خطر ایفا میکنند. بیمارانی که به دلیل پیوند عضو یا سایر بیماریها از داروهای سرکوبکننده ایمنی استفاده میکنند، در معرض خطر بالاتری برای ابتلا به تومورهای مغزی و نخاعی قرار دارند. در زنان مبتلا به مننژیوم، عوامل هورمونی نیز مطرح هستند، زیرا رشد این تومورها معمولاً در دوران بارداری سرعت میگیرد. همچنین، ذکر شد که تومورهای متاستاز یافته که از سایر نقاط بدن به سیستم عصبی مرکزی گسترش مییابند، اغلب ماهیت بدخیم دارند و نیاز به تشخیص سریع دارند.
علائم هشداردهنده و اهمیت تشخیص زودهنگام
تشخیص زودهنگام برای موفقیت درمان حیاتی است، هرچند عواملی مانند سن و جنس قابل پیشگیری نیستند. علائم تومورهای مغزی بسته به محل درگیری متفاوت است و میتواند شامل کاهش دید، افت شنوایی، ضعف حرکتی یا اختلال در تکلم باشد. مراجعه فوری به پزشک در صورت مشاهده کوچکترین علامت مشکوک، ضروری است.
“شناسایی تومور در مراحل اولیه، امکان درمان سادهتر و موفقتر را فراهم میکند.”
“در صورت وجود کوچکترین علامت مشکوک، مراجعه فوری به پزشک ضروری است.”
خوشبختانه، امروزه بسیاری از این تومورها با روشهای کمتهاجمی نظیر جراحی ساده، رادیوتراپی، شیمیدرمانی یا روشهای استریوتاکتیک قابل درمان هستند و تشخیص پاتولوژیک زودهنگام، شانس موفقیت درمان را به طور قابل ملاحظهای افزایش میدهد.
