درخواست طالبان برای حمایت از مهاجران بازگشته به افغانستان

اولویت دولت طالبان: حمایت از مهاجران بازگشته

وزیر اقتصاد دولت سرپرست افغانستان، «قاری دین‌محمد حنیف»، در دیدار با رئیس موسسۀ بین‌المللی توانبخشی و توسعه جامعه‌محور (CRS) بر اولویت رسیدگی به امور مهاجران بازگشته تاکید کرد. این دیدار نشان‌دهنده نگرانی دولت سرپرست در قبال وضع آوارگانی است که به افغانستان بازگشته‌اند و نیازمند حمایت‌های جدی هستند. وی اعلام کرد که دولت در ۳۴ ولایت افغانستان، ۲۵ شهرک را برای اسکان این مهاجران ساخته است، اما برای توسعه زیرساخت‌ها در این شهرک‌ها، نیاز به کمک نهادهای بین‌المللی به کابل وجود دارد. تمرکز اصلی این گفتگوها بر فراهم‌سازی زمینه‌های اشتغال‌زایی، کمک به خانه‌دار شدن و تأمین معیشت این جمعیت آواره بود. در این راستا، دستیابی به اهداف توسعه‌ای و رفاهی برای بازگشتگان، بدون دریافت کمک‌های بشردوستانه ضروری تلقی شده است.

توسعه زیرساخت‌ها و کمک‌های بین‌المللی

دولت سرپرست افغانستان به دنبال جذب حمایت‌های خارجی برای تکمیل پروژه‌های زیرساختی است. این امر حیاتی به نظر می‌رسد تا مهاجران بازگشته بتوانند زندگی پایدارتری را تجربه کنند. مقامات افغان معتقدند که جامعه جهانی باید در این زمینه مسئولیت‌پذیر باشد و کمک‌های خود را معطوف به نیازهای اساسی این افراد کند.

اشتغال‌زایی و معیشت مهاجران

یکی از چالش‌های اصلی پیش‌روی بازگشتگان، یافتن شغل و تأمین معاش روزانه است. گفتگوها بر این محور متمرکز بودند که چگونه می‌توان با همکاری نهادهای بین‌المللی، فرصت‌های شغلی مناسبی را برای این افراد ایجاد کرد تا وابستگی آن‌ها به کمک‌های بشردوستانه کاهش یابد و مسیر خودکفایی برایشان هموار شود.

• ساخت ۲۵ شهرک توسط دولت برای اسکان مهاجران بازگشت‌یافته در سراسر افغانستان.
• درخواست رسمی برای دریافت کمک‌های بین‌المللی جهت توسعه زیرساخت‌ها در شهرک‌های مذکور.
• تاکید بر لزوم برنامه‌ریزی برای اشتغال‌زایی و تأمین معیشت مهاجران بازگشته.
• نیاز مبرم به دریافت کمک‌های بشردوستانه برای تحقق اهداف مربوط به اسکان و معیشت.

«رسیدگی به امور مهاجرانی که به وطن بازگشته اند در اولویت دولت است.»

«دریافت کمک های بشردوستانه برای تحقق این هدف را ضروری اعلام کردند.»

در مجموع، این تحولات نشان می‌دهد که مسئله مهاجران بازگشته به یکی از دغدغه‌های اصلی دولت موقت افغانستان تبدیل شده است و آن‌ها برای مدیریت این بحران انسانی، چشم به کمک‌ها و همکاری‌های جهانی دارند تا بتوانند بستر لازم برای زندگی شرافتمندانه این افراد در وطن خود را فراهم آورند.