هنرنمایی پیمان قاسمخانی و رسول صدرعاملی در «قایقسواری در تهران»
نقد فیلم «قایقسواری در تهران» شاهکاری از رسول صدرعاملی و پیمان قاسمخانی، با تحسین بازیگری سحر دولتشاهی و امین حیایی و اشاره به نقاط قوت و ضعف فیلمنامه طنز.
مرور فیلم «قایقسواری در تهران» و همکاری دوباره ستارگان سینمای ایران
همکاری مجدد رسول صدرعاملی و پیمان قاسمخانی در فیلم «قایقسواری در تهران» پس از سالها، نتیجهای قابل توجه به ارمغان آورده است. صدرعاملی در این اثر نشان داده که همچنان شناخت عمیقی از ذائقه مخاطب دارد و با هوشمندی از فضای ملودرام فاصله گرفته و به طنز موقعیت روی آورده است. کارگردانی او در مدیریت صحنههای شلوغ شهری و اجرای ظریف فلاشبکها که گذشته و حال را به شکلی نرم به هم پیوند میزند، تحسینبرانگیز است. این فیلم تصویری دوستداشتنی و انسانی از تهران شلوغ ارائه میدهد که علیرغم تلخیهای موجود، تماشاگر را جذب میکند.
پیمان قاسمخانی نیز بار دیگر خود را به عنوان شاخصترین فیلمنامهنویس طنز ایران معرفی کرده است. او توانسته بدون اتکا به شوخیهای نامتعارف، از یک موقعیت ساده، کمدی ناب خلق کند. روایت دورهمی فارغالتحصیلان رشته برق در شلوغترین روز سال، بستری هوشمندانه برای بازخوانی حسرتها و امیدهای یک نسل فراهم کرده است. با این حال، فیلم در پرده سوم دچار افت محسوسی میشود؛ سکانسهای مربوط به مزون لباس و ورود نامزد سابق پارمیس، با ریتم کلی روایت انسجام ندارد و ممکن است کمی ناهمگون به نظر برسد.
درخشش بازیگران و مدیریت تبلیغات
بازیگران فیلم تیمی هماهنگ و درخشان را تشکیل دادهاند. سحر دولتشاهی در نقش «هدیه» ترکیبی از پختگی و ظرافت را به نمایش میگذارد و پیمان قاسمخانی در نقش «مازیار» با سبک خاص خود، مکملی عالی برای اوست. امین حیایی بار دیگر تسلط خود بر بیان و بدن را اثبات میکند و محمد بحرانی با طنازی منحصربهفرد شیرازی، انرژی تازهای به صحنهها میبخشد. پدیدهی اصلی فیلم، بنیتا افشاری با بازی نافذش در نقش «آیدا» است که نشان از استعداد ذاتی و هدایت درست کارگردان دارد.
صدرعاملی توانسته است با لحنی گرم و دلپذیر، اثری بسازد که ثابت میکند هنوز هم میتوان با سینمای اصیل و فیلمنامه منسجم، مخاطب را به سالنهای سینما کشاند.
در حاشیه، نویسنده به مسئلهی تبلیغات نامحسوس اشاره میکند و ذکر میکند که اگر تبلیغات در فیلم بیش از حد آشکار باشند، ممکن است تاریخ مصرف فیلم را کوتاه کنند، امری که در سینمای ایران باید مورد توجه بیشتری قرار گیرد.
- کارگردانی هوشمندانه در مدیریت لوکیشنهای پرتراکم شهری.
- فیلمنامه قاسمخانی بر پایهی موقعیتهای کمدی سالم بنا شده است.
- بازیهای مکمل قوی، بهویژه درخشش بازیگر خردسال، بنیتا افشاری.
- فیلم مدعی موفقیت در اکران نوروزی ۱۴۰۵ بر اساس کیفیت هنریاش است.
تصویری که صدرعاملی از تهران شلوغ ارائه میدهد، علیرغم همه تلخیها، دوستداشتنی و انسانی است.
«قایقسواری در تهران» علیرغم برخی ناهماهنگیهای جزئی در پرده پایانی، فیلمی آرامشبخش و تماشایی است که با تکیه بر فیلمنامه قوی و کارگردانی باتجربه، اثری موفق در ژانر کمدی ملودرام محسوب میشود.
