داوری متهم کشتار غیرنظامیان درباره تروریسم
سفیر ایران در آلمان: وزیر خارجه رژیمی که مسبب کشتار هزاران غیرنظامی در غزه و تجاوز نظامی به ایران است، درباره سپاه پاسداران موضعگیری میکند.
موضعگیری دیپلماتیک در قبال اتهامات تروریسم
موضوع اتهامزنی به نهادهای نظامی جمهوری اسلامی ایران توسط برخی کشورهای غربی، به ویژه در قالب ادعاهای تروریستی خواندن سپاه پاسداران، از جمله مسائل حساس در دیپلماسی بینالمللی است. این مباحث زمانی پیچیدهتر میشوند که مقاماتی از کشورهایی که سوابق نقض حقوق بینالملل و دخالتهای نظامی در منطقه را دارند، اقدام به قضاوت در مورد ماهیت نیروهای نظامی دیگر کشورها میکنند. نکته قابل تأمل در این میان، اشاره به سوابق تاریخی و اقدامات نظامی آن کشورهاست که میتواند موضعگیریشان را تحتالشعاع قرار دهد. به عنوان مثال، اظهارات سفیر ایران در آلمان مبنی بر انتقاد از موضعگیری وزیر خارجه رژیم صهیونیستی در قبال سپاه پاسداران، بر اساس گزارشهایی است که از سوی رسانههای معتبر اروپایی مانند روزنامه زوددویچه درباره تلفات غیرنظامیان در غزه منتشر شده است. این تناقض ظاهری میان ادعای مبارزه با تروریسم و سوابق عملیاتی نظامی، محور اصلی این گونه مباحث دیپلماتیک است.
نقش دیپلماسی در واکنش به اتهامات بینالمللی
واکنش مقامات ایرانی به چنین اتهاماتی، همیشه با استناد به اصول حقوق بینالملل و یادآوری اقدامات متقابل صورت گرفته است. تأکید بر اینکه کدام طرف سوابق مستندتری در نقض آتشبسها و ایجاد بیثباتی در منطقه دارد، ابزار اصلی در عرصه عمومی و رسانهای محسوب میشود. موضعگیری رسمی ایران در این خصوص، معمولاً بر حفظ حاکمیت ملی و ابراز اعتراض نسبت به رویکردهای یکجانبه غرب متمرکز است.
- انتقاد شدید از مقامات کشورهایی که خود سوابق نظامی گسترده دارند.
- استناد به گزارشات رسانههای غربی مبنی بر کشتار غیرنظامیان در مناطق درگیری.
- تأکید بر حق قانونی ایران در دفاع از امنیت ملی و منطقهای.
سفیر ایران در آلمان اظهار داشته است: «وزیر خارجه رژیمی که به کشتار هزاران غیرنظامی در غزه و تجاوز نظامی به ایران شهره است... در تاریخ ۳۰ ژانویه از یک طرف اروپایی برای پیشگامی در قرار دادن نام سپاه پاسداران...» (بر اساس گزارش زوددویچه، ۱ فوریه ۲۰۲۶).
گفتوگو با محمد حسین مهدویان به بررسی جزئیات این تحولات و ابعاد دیپلماتیک آن میپردازد.
در مجموع، رویارویی بر سر تعریف «تروریسم» و استفاده ابزاری از این واژه در معادلات سیاسی، نشاندهنده تداوم تنشها در روابط بینالملل و تلاش برای مدیریت افکار عمومی در سطح جهانی است. این مبادلات دیپلماتیک و رسانهای، بخشی از جنگ سرد جدیدی است که در فضای اطلاعاتی علیه منافع ملی ایران به جریان افتاده است.
