ظفرقندی: ارتقاء سواد عمومی در اقدامات اورژانسی ضروری است
وزیر بهداشت، درمان و آموزش پزشکی بر لزوم افزایش سواد عمومی جامعه در زمینه اقدامات اورژانسی تأکید کرد و خواستار بهبود آموزش همگانی شد.

لزوم ارتقاء دانش عمومی اورژانسی در جامعه
وزیر بهداشت، درمان و آموزش پزشکی بر اهمیت حیاتی افزایش سواد عمومی مردم در زمینه اقدامات اورژانسی تأکید کرده است. این موضعگیری در جریان مراسم افتتاح پروژههای اورژانس در سراسر کشور صورت گرفته و نشاندهنده اولویتبخشی به آمادگی شهروندان در مواجهه با حوادث و شرایط اضطراری است. افزایش سواد سلامت در شرایط اورژانسی میتواند تأثیر مستقیمی بر کاهش تلفات و عوارض ناشی از حوادث داشته باشد، چرا که زمان حیاتی اولین دقایق پس از وقوع حادثه (Golden Hour) نیازمند واکنش سریع و آگاهانه از سوی اطرافیان فرد مصدوم است. این اقدامات اولیه اغلب تعیینکننده سرنوشت بیمار تا رسیدن نیروهای امدادی حرفهای است. بنابراین، برنامهریزیهای ملی برای آموزش گسترده در این حوزه از اهمیت ویژهای برخوردار است.
چالشهای موجود در آموزش اورژانس عمومی
دسترسی عمومی به آموزشهای عملی و تئوری در کمکهای اولیه همچنان یکی از نقاط ضعف در بسیاری از جوامع محسوب میشود. بسیاری از افراد دانش لازم برای مواجهه با اتفاقاتی مانند سکته قلبی، خفگی، یا خونریزی شدید را ندارند. این کمبود دانش میتواند منجر به استرس مضاعف و اتخاذ تصمیمات نادرست در لحظات حساس شود. همچنین، نیاز به تجهیز زیرساختهای آموزشی و استفاده از ابزارهای نوین برای تسهیل فراگیری این مهارتهای نجاتبخش وجود دارد.
- افزایش دورههای آموزشی کمکهای اولیه در مدارس و محیطهای کاری.
- توسعه محتوای آموزشی ساده و قابل فهم برای عموم مردم.
- استفاده از ظرفیت رسانهها برای انتشار نکات کلیدی اورژانسی.
- اطمینان از دسترسی آسان به مراکز آموزش معتبر.
- نهادینه کردن فرهنگ آمادگی در برابر بحرانها در جامعه.
به گفته وزیر بهداشت، “لازم است که سواد عمومی مردم در زمینه اقدامات اورژانسی را بالا ببریم.”
“افتتاح پروژههای جدید اورژانس نشاندهنده گامی مهم در جهت بهبود زیرساختهای درمانی کشور است، اما بدون دانش عمومی، توانایی ما در مدیریت بحرانها محدود باقی خواهد ماند.”
در نهایت، موفقیت در این زمینه نیازمند همکاری بینبخشی بین وزارت بهداشت، وزارت آموزش و پرورش، و سازمانهای امدادی خواهد بود. سرمایهگذاری بر روی آموزش همگانی اورژانس یک سرمایهگذاری مستقیم بر روی جان و سلامت جامعه است که بازدهی آن در زمان وقوع هرگونه بحران به روشنی قابل مشاهده خواهد بود.

