گیزل پلیکو در خاطراتش از شوک دیدن خود به شکل عروسک پارچه‌ای می‌گوید

خاطرات تکان‌دهنده گیزل پلیکو از خیانت و تجاوز

گیزل پلیکو، که پس از محاکمه‌ی همسر سابقش و ده‌ها مردی که به او تجاوز کرده بودند، به نمادی جهانی از شجاعت تبدیل شد، در خاطرات جدیدش با عنوان “سرود زندگی” (A Hymn to Life)، شوک اولیه خود هنگام مواجهه با تصاویر جنایات را توصیف می‌کند. او این لحظه را با دیدن خود به شکل «عروسک پارچه‌ای» مقایسه می‌کند. زندگی او زمانی فروپاشید که پلیس به او اطلاع داد همسرش، دومینیک، که او او را برای ۵۰ سال «مردی بزرگ» می‌پنداشت، او را با مواد مخدر بیهوش کرده و به مردان دیگر تجاوز گروهی اجازه داده است. این افشاگری در نوامبر ۲۰۲۰ رخ داد، هنگامی که دومینیک به دلیل فیلمبرداری مخفیانه از دامن زنان بازداشت شد و گیزل بی‌خبر از همه جا همراه او به ایستگاه پلیس رفته بود.

شوک کشف حقیقت و مقاومت

پلیس به گیزل تصاویری از آن جنایات را نشان داد و او در کتابش می‌نویسد: «من افراد را تشخیص نمی‌دادم. این زن را هم نه. گونه‌اش آنقدر شل بود. دهانش آنقدر لق بود. او یک عروسک پارچه‌ای بود.» او اضافه می‌کند که در آن لحظه «مغزش در دفتر معاون سرگرد پلیس از کار افتاد». دومینیک پلیکو تقریباً یک دهه از خواب‌آورها و داروهای ضد اضطراب در غذای گیزل استفاده کرده و ده‌ها مرد را برای تجاوز به او در روستای مازان در جنوب شرقی فرانسه دعوت کرده بود؛ جایی که آن‌ها دوران بازنشستگی خود را می‌گذراندند. در مجموع ۵۱ مرد به اتهام تجاوز یا آزار جنسی محکوم شدند.

• تصمیم برای علنی کردن دادگاه: پلیکو تصمیم گرفت حق ناشناس ماندن خود را لغو کند تا دادگاه علنی برگزار شود.
• دلایل علنی‌سازی: او معتقد بود محاکمه پشت درهای بسته، از آزاردهندگان محافظت می‌کرد و او را در دادگاه تنها با آنها، «گروگان نگاه‌های پر از تحقیر و بزدلی‌شان»، باقی می‌گذاشت.
• نقل قول از کتاب: او نوشت: «هیچ‌کس نمی‌دانست چه بلایی سر من آورده‌اند... هیچ زنی نمی‌توانست وارد شود و در دادگاه بنشیند تا احساس تنهایی کمتری کند.»
• تأثیر نگاه‌ها: پلیکو اذعان می‌کند که اگر ۲۰ سالم جوان‌تر بود، شاید جرأت رد کردن جلسه بسته را نداشت و از «آن نگاه‌های لعنتی» که زنان نسل او همواره با آن مواجه بوده‌اند، واهمه داشت.
• انتشار جهانی کتاب: خاطرات او به ۲۲ زبان به صورت همزمان منتشر می‌شود و بازیگر بریتانیایی، اما تامپسون، گویندگی نسخه صوتی انگلیسی را بر عهده دارد.

گیزل پلیکو گفت: «اگر محاکمه را پشت درهای بسته نگه می‌داشتم، از آزاردهندگانم محافظت می‌کردم و مرا تنها با آنها در دادگاه، گروگان بزدلی و تحقیرشان، تنها می‌گذاشت.»

اما تامپسون در مورد داستان او گفت که این روایت «کاملاً خارق‌العاده» و «خواندن آن با صدای بلند دشوار» است، اما الهام‌بخش «شجاعت و شفقت» است و «به شدت خواستار تغییر» است.

داستان گیزل پلیکو نه تنها یک روایت شخصی شجاعت در برابر وحشت است، بلکه نمادی از تلاش برای تغییر رویه‌های قضایی و مبارزه با خشونت علیه زنان در مقیاس بین‌المللی محسوب می‌شود. تصمیم او برای نترسیدن از قضاوت عمومی به بسیاری از قربانیان دیگر جسارت بخشیده است.