کاهش کمکهای جهانی سلامت منجر به ۲۲.۶ میلیون مرگ اضافی تا سال ۲۰۳۰ خواهد شد
توضیحات داویده راسلا، استاد پژوهشی در ISGlobal، درباره تأثیرات شدید کاهش کمکهای خارجی آمریکا و کشورهای غربی بر مقابله و پیشگیری از همهگیریهای جدید و پیشبینی ۲۲.۶ میلیون مرگ اضافی در ۹۳ کشور.
پیامدهای کاهش کمکهای بهداشت جهانی
بر اساس تحقیقات پروفسور داویده راسلا، استاد پژوهشی در ISGlobal، کاهش کمکهای بهداشت جهانی توسط ایالات متحده و سایر کشورهای غربی میتواند عواقب فاجعهباری برای مدیریت و پیشگیری از همهگیریهای جدید به همراه داشته باشد. این مطالعه که بر روی ۹۳ کشور با درآمد پایین و متوسط متمرکز بود، نشان میدهد که این کاهشها ممکن است منجر به مرگ و میر اضافی قابل توجهی شود. پیشبینی میشود که این کاهش حمایتهای بینالمللی تا سال ۲۰۳۰ به مرگ ۲۲.۶ میلیون نفر در این کشورها منجر شود، که تأکید مجددی بر اهمیت همکاری جهانی در حوزه سلامت است.
دکتر راسلا همچنین اشاره میکند که با وجود در اختیار داشتن فناوری و دانش لازم برای پیشگیری از بحرانها، فقدان همکاری متمرکز و تأمین مالی کافی، توانایی جهان را برای مقابله مؤثر با تهدیدات بهداشتی تضعیف میکند. این وضعیت به ویژه در کشورهایی که آسیبپذیری بیشتری در برابر بیماریهای عفونی دارند، مشهود است.
تأثیرات بر کشورهای کمدرآمد
کاهش کمکهای خارجی مستقیماً بر برنامههای حیاتی مانند واکسیناسیون، کنترل بیماریهای مزمن و زیرساختهای اولیه بهداشتی تأثیر میگذارد. این امر میتواند عقبنشینیهای قابل توجهی در مبارزه با بیماریهایی مانند HIV/AIDS ایجاد کند، همانطور که در اخبار گذشته اشاره شده بود که «تضعیف پاسخ جهانی HIV یک عقبنشینی مهم در دهههای اخیر» تلقی میشود. سلامت جهانی یک زنجیره پیوسته است و ضعف در بخشی از آن، امنیت سلامت همه کشورها را به خطر میاندازد.
- کاهش کمکهای بینالمللی منجر به افزایش مرگ و میر قابل پیشگیری خواهد شد.
- این امر میتواند برنامههای حیاتی مبارزه با بیماریهایی مانند HIV/AIDS را به شدت مختل کند.
- دانش و فناوریهای موجود برای پیشگیری نیازمند حمایت مالی پایدار هستند.
- آسیبپذیری در برابر همهگیریهای آتی به دلیل ضعف زیرساختها افزایش مییابد.
- همکاری و سرمایهگذاری در سلامت جهانی برای امنیت همه مناطق ضروری است.
پروفسور راسلا تأکید میکند: «ما فناوری و دانش لازم را داریم، باید با هم کار کنیم» تا از وقوع فجایع بهداشتی در آینده جلوگیری شود.
یکی از گزارشهای مرتبط اشاره دارد که مسائلی مانند «تضعیف USAID ضربه سختی به پاسخ HIV در سراسر جهان وارد کرد» که نشاندهنده تأثیر مستقیم تصمیمات سیاسی و بودجهای بر سلامت جهانی است.
در مجموع، این یافتهها هشداری جدی هستند مبنی بر اینکه کاهش سرمایهگذاری در بهداشت جهانی، نه تنها سلامت کشورهای دریافتکننده کمک را به خطر میاندازد، بلکه ریسکهای جهانی را نیز افزایش میدهد و میتواند منجر به نتایج قابل پیشبینی و در عین حال فاجعهباری مانند افزایش مرگ و میر شود.




